tag:blogger.com,1999:blog-59962408200880525292012-02-02T07:19:49.516+05:30പറയാന് മറന്നവ....ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.comBlogger151100tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-79378779906278386472011-06-19T12:44:00.000+05:302011-06-19T12:44:54.813+05:30തിരഞ്ഞെടുപ്പും തിരസ്ക്കരണവും<div style="text-align: justify;"><span class="z19Dle" id="col-z12gs1yhduehxjnmn23jub4xlm3phvrzs04"><span class="zo">ഇന്നലത്തെ(ജൂണ്18-2011) മനോരമയിലെ എഡിറ്റോറിയല് പേജിലെ വാചക മേളയില് യാസീന് അശ്റഫിന്റെ ഒരു വാചകം ഉണ്ടായിരുന്നു. മൈസൂര് നഗരത്തില് ഇറങ്ങിയ കാട്ടാന ഒരാളെ കുത്തിക്കൊല്ലുന്ന പടം മനോരമയും ഹിന്ദുവും കൊടുക്കാതിരുന്നതിനെക്<wbr></wbr>കുറിച്ചായിരുന്നു ആ വാചകം.</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-RLkNwSHXmdM/Tf2haQMsYhI/AAAAAAAAERs/MV4EjjsecOQ/s1600/mm1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="new"><img border="0" height="307" src="http://2.bp.blogspot.com/-RLkNwSHXmdM/Tf2haQMsYhI/AAAAAAAAERs/MV4EjjsecOQ/s400/mm1.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span class="z19Dle" id="col-z12gs1yhduehxjnmn23jub4xlm3phvrzs04"><span class="zo"> </span></span><span class="z19Dle" id="col-z12gs1yhduehxjnmn23jub4xlm3phvrzs04"><span class="zo">ജൂണ് 20 ലെ മാധ്യമം ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലെ(പുസ്<wbr></wbr>തകം 14) മീഡിയാ സ്കാന് എന്ന കോളത്തില് യാസീന് അശ്റഫ് എഴുതിയതില് നിന്ന് എടുത്ത് വാചകം ആയിരുന്നു ഇത്. (കൊല-ഒരു മുന് പേജ് പ്രദര്ശനം എന്ന തലക്കെട്ടിനകത്തെ വാചകം).</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--oGXO9y83lI/Tf2hjwLzN2I/AAAAAAAAER0/ClaMZ13mi28/s1600/mm2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="new"><img border="0" height="267" src="http://4.bp.blogspot.com/--oGXO9y83lI/Tf2hjwLzN2I/AAAAAAAAER0/ClaMZ13mi28/s400/mm2.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span class="z19Dle" id="col-z12gs1yhduehxjnmn23jub4xlm3phvrzs04"><span class="zo"> </span></span><span class="z19Dle" id="col-z12gs1yhduehxjnmn23jub4xlm3phvrzs04"><span class="zo">ഈ സബ് ഹെഡിങ്ങിനു ശേഷം മീഡിയാ സ്കാന് കോളത്തില് മറ്റൊരു സബ ഹെഡിങ്ങ് ഉണ്ടായിരുന്നു. <b>കാലവര്ഷം വന്നന്നും വന്നില്ലെന്നും</b>. മനോരമയുടെ രണ്ട് എഡീഷനുകളില് രണ്ടു തരത്തില് വന്ന ഒരു വാര്ത്തയെക്കുറിച്ചാ<wbr></wbr>യിരുന്നു അത്.</span></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-F98a42XLASE/Tf2hswrPyGI/AAAAAAAAER4/JjWR2raRkNI/s1600/mm3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="new"><img border="0" height="640" src="http://2.bp.blogspot.com/-F98a42XLASE/Tf2hswrPyGI/AAAAAAAAER4/JjWR2raRkNI/s640/mm3.jpg" width="395" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-7937877990627838647?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-46415404752607166682011-06-04T19:14:00.000+05:302011-06-04T19:14:29.268+05:30അങ്ങനെ ഒരു മഴക്കാലത്ത് ......<div style="text-align: justify;">അങ്ങനെ കാത്തുകാത്തിരുന്ന മഴ എത്തി.</div><div style="text-align: justify;">പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴത്തുള്ളികള് കാണാന് എന്ത് ഭംഗി...</div><div style="text-align: justify;">പേടിപ്പിക്കുന്ന കൊല്ലിയാനും ഇടിയും ഇല്ലാതെ അവള് ,മഴ വന്നെത്തി.<br />ഒരുവിരുന്നുകാരിയായി വന്ന് ആതിഥേയനായി മാറുന്ന മഴ....<br />മഴത്തുള്ളികള് മുഖത്തേക്ക് വീഴുമ്പോള് എന്തൊരു അനുഭൂതിയാണ് ...<br />ഇടവപ്പാതി അതിന്റെ സംഹാരശക്തി എടുക്കാന് കുറച്ചു ദിവസങ്ങള് കഴിയും...</div><div style="text-align: justify;">അതുവരെ മഴ സുന്ദരിയാണ്..<br />ഒരു നാടന് സുന്ദരി...<br />നാണത്തോടെ ചെറുപുഞ്ചിരി നല്കി കടന്നു പോകുന്ന ഒരു സുന്ദരി..........<br />അവള് കുറച്ചുകഴിഞ്ഞാല് സംഹാരദുര്ഗ്ഗയാവും.....<br />വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിനോടൊപ്പം ആരോടോ ഉള്ള പക തീര്ക്കാനെന്നവണ്ണം അവള് വരും .... </div><div style="text-align: justify;">നാണത്തോടെ പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ച അവള് രുദ്രതാണ്ഡവം നടത്തി പൊട്ടിച്ചിരിക്കും.....<br />ആ ചിരിയില് പലരും ????<br /><br />സ്കൂള് തുറക്കുമ്പോള് പുത്തന് ഉടപ്പാകെ നനഞ്ഞ് സ്കൂളിലെ ആടുന്ന ബഞ്ചിലിരുന്ന തുറന്നിട്ട ജനലിലൂടെ മഴയോട് കിന്നാരം പറഞ്ഞ നാളുകള്....</div><div style="text-align: justify;">പെയ്തിറങ്ങുന്ന മഴയില് നിന്ന് രക്ഷപെടാന് വാഴയിലയുടെ തണലില് അഭയം തേടിയത് .....</div><div style="text-align: justify;">മഴയില് നിന്ന് രക്ഷപെടാന് പല്ലുകൊണ്ട് വാഴക്കൈ കടിച്ച് പറിച്ച് കുടയാക്കിയത്... </div><div style="text-align: justify;">ആനചേമ്പിലയുടെ തണലില് മഴയില് നിന്ന് രക്ഷപെടാന് ശ്രമിച്ചത്.....</div><div style="text-align: justify;">വാഴയിലയില് പൊട്ടല് വീണ് മഴവെള്ളം എല്ലാം തലയിലേക്ക് തന്നെ...........<br />തലയിലൂടേ വീഴുന്ന മഴ വെള്ളം കണ്ണിന്റെ കാഴച മറച്ച് ഒഴുകി ഇറങ്ങിയത് ..... <br /><br />നിറഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന പാടത്തെ ചേറ് വെള്ളത്തില് ഓടിക്കളിച്ചത് ....<br />പെയ്ത്തുവെള്ളം നിറഞ്ഞ തോടുകളില് കണ്ണന് ചെമ്പിലകൊണ്ട് വള്ളമുണ്ടാക്കി ഒഴുക്കിവിട്ടത് ......<br />ചേമ്പില വള്ളങ്ങള് എങ്ങും തട്ടാതെ പോകാന് അവയ്ക്ക് വഴി ഒരുക്കാന് തോട്ടിലൂടെ വെള്ളത്തിലൂടെ നടന്നു നീങ്ങിയത് ..... <br />പുസ്തകങ്ങള് പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിലാക്കിഉടുപ്പിനുള്ളിലൂടെ നിക്കറിനകത്തേക്ക് പൂഴ്ത്തി പുസ്തകങ്ങള്ക്ക് സംരക്ഷണം നല്കിയത്...<br />കണ്ടത്തിന് വരമ്പിലൂടെ മഴ നനഞ്ഞ് സ്കൂളിലേക്ക് പോയതും വന്നതും...<br />കാറ്റടിക്കുമ്പോള് കുടപിടച്ച് വരമ്പിലൂടെ നടക്കുന്ന പെണ്കുട്ടികളുടെ പാവാടപൊങ്ങുമ്പോള് കൂവിവിളിച്ച നാളുകള് .....<br />പാവം പെണ്കുട്ടി പാവാടയെ അനുസരിപ്പിക്കുന്നോ കുടയെ അനുസരിപ്പിക്കുന്നോ ????അവസാനം കുടമടക്കി അവരും നനയുമ്പോള് ആര്പ്പുവിളികള്....<br />സൌഹൃദത്തിന്റെ ആര്പ്പുവിളികള്...<br /><br />പെയ്ത്തുവെള്ളത്തില് നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന തോട് കടക്കാനാവാതെ മഴ തോരുന്നതുവരെ കാത്തുനിന്നത് ...<br />കാറ്റത്ത് ശക്തിയായി മുഖത്ത് വന്നടിക്കുന്ന മഴത്തുള്ളികള് സമ്മാനിച്ച സുഖമുള്ള വേദനകള് ...<br />അസമയത്ത് മിന്നിയ മിന്നലില് പേടിച്ച് നിലവിളിച്ച് കൂട്ടുകാരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് നിന്ന നാളുകള് .....<br />പെട്ടന്ന് പെയ്യുന്ന മഴയെ ആര്പ്പുവിളികളോടെ സ്വീകരിച്ച നാളുകള്...<br />ഇരുണ്ട് കൂടുന്ന കാര്മേഘങ്ങളില് ഇരുട്ട് പരക്കുമ്പോള് സന്തോഷം കൊണ്ട് മതിമറന്നത് ....<br />കയ്യാലകളില് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മഴത്തുള്ളികള്പറിച്ച് കണ്ണുകളെ തണുപ്പിച്ചത്.....<br /><br />മഴയത്ത് പണ്ട് നടന്ന് പാടത്തെ ചേറ്റു വരമ്പുകളിലൂടെ ഒരിക്കല്കൂടി നടക്കാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്???....<br />ഇന്ന് പാടത്തെ വരമ്പുകളില് മഴയത്ത് ആര്പ്പുവിളിക്കുന്ന കുട്ടികള് ഇല്ല....<br />മഴ നനയാന് ഇറങ്ങി നില്ക്കുന്നവരില്ല...<br />പക്ഷേ മഴ ഇപ്പോഴും പെയ്യുന്നു...<br />തന്റെ സൌന്ദര്യം ആരെങ്കിലും ഒക്കെകാണുന്നുണ്ടന്നവള് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടാവാം....<br />ക്യാമറക്കണ്ണുകള്ക്ക് ഒപ്പിയെടുക്കാവുന്നതിലുംഅപ്പുറമാണവളുടെ സൌന്ദര്യം...<br />കസേരയില് ചാരിക്കിടന്ന് മഴ കാണുമ്പോള് അവള് വിളിക്കുന്നുണ്ടാവാം,അവളുടെ അടുത്തേക് ചെന്ന് അവളെ ഒന്നു തൊടാന്......<br />അവളിലേക്ക് അലിഞ്ഞു ചേരാന്.....<br />പക്ഷേ ,<br />അവളുടെ ക്ഷണത്തിന് മുഖം തിരിച്ച് കിടക്കേണ്ടി വരുന്നു..<br />അവളുടെ കുസൃതികള്ക്ക് ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല.... അവളിന്നും പഴയെ പോലെയാണ്<br />അവള്ക്ക് മാറ്റം ഒന്നുംവന്നിട്ടില്ലങ്കിലും നമ്മള്ക്ക് മാറ്റം സംഭവിച്ചത് അവള് അറിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരിക്കുമോ?<br />അതോ അറിഞ്ഞിട്ടുംഅറിയാത്ത ഭാവം കാണിക്കുകയാണോ ????<br />അതോ അവള് എല്ലാവരേയും കുട്ടികളായി കാണുന്നോ ?<br /><br />തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്ന ജനാലകളിലൂടെ അവള് കാറ്റിനെ കൂട്ടുപിടിച്ച് അടുത്തേക്ക് കടന്നുവരാന് നോക്കുന്നു...<br />ഒരിക്കലും നിത്യയൌവനംമാറാത്ത അവള് കൂടുതല് കൂടുതല് സുന്ദരി ആവുകയല്ലേ?????<br /><br />പക്ഷേ ഇന്ന്....<br />എഴുന്നേല്ക്കാതെ ജനാലയിലൂടെ നോക്കുമ്പോള് പുറത്തെ മഴ എനിക്ക് കാണാം.<br />മഴയുടെ സംഗീതം എനിക്ക് കേള്ക്കാം.<br />പക്ഷേ മഴയുടെ സൌന്ദര്യം എനിക്ക് കാണാന് കഴിയുന്നില്ല. പ്രകൃതിയുടെ വരദാനങ്ങള് എല്ലാം നമ്മള് നഷ്ടപ്പെടുത്തി. ചുറ്റിനുമുള്ള കോണ്ക്രീറ്റ് വനങ്ങള്ക്കിടയില് മഴയ്ക്കെന്ത് സൌന്ദര്യം??. ഞാന് എഴുന്നേറ്റ് ജനാലയ്ക്ക്ല് ചെന്നു നി്ന്നു.അടയ്ക്കാന് മറന്ന ജനല്പ്പാളികളിലൂടെ ചിതറിത്തെറിച്ചെത്തിയ മഴത്തുള്ളികള് മുഖത്തേക്ക് വീണപ്പോള് ഞാനൊരു സ്വപ്നലോകത്തായിരുന്നോ? ആരോടോ മത്സരിക്കാന് വീശിയടിച്ച കാറ്റ് മഴത്തുള്ളികള് കൊണ്ട് എന്ന് വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. നിശബ്ദ്ദതയില് മഴയുടെ സംഗീതം മാത്രം...<br />എന്റെ മുന്നില് മഴമാത്രം..<br />മഴയുടെ സൌന്ദര്യം....<br />ഒരു സ്വപ്നലോകത്തേക്ക് ഞാന് പോവുകയാണ് ......<br />നിശബ്ദ്ദതയില് മഴയുടെ സംഗീതം മാത്രം...<br />ആ സംഗീതത്തില് അലഞ്ഞുചേരുമ്പോള് മിന്നലിന്റെ വെള്ളിവെളിച്ചത്തില് ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെ ആകാശത്ത് നിന്ന് ഇറങ്ങി അവള് എന്റെ അടുക്കലേക്ക് വന്നു.<br />അവളെനിക്കാരാണ്?<br />അവളെന്നെ തേടിവന്നതെന്തിനാണ് ?? .<br />മഴ പെയ്യാത്ത ഏതോ ദേവലോകത്ത് വന്ന, മഴയുടെ സൌന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാന് എത്തിയ ദേവതയായിരിക്കാം അവള്.<br />അതോ ഞാന് കാണുന്ന സ്വപ്നത്തില് നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്ന ദേവ കന്യകയോ?? .<br />കൈതപ്പൂവിന്റെയോ പാലപ്പൂവിന്റെയോ കാപ്പിപ്പൂവിന്റെയോ മണമായിരുന്നു അവള്ക്ക്.<br />അവളുടെ സുഗന്ധം എനിക്ക് വേര്തിരിച്ചറിയാന് കഴിഞ്ഞില്ല.<br />മഴയിലേക്ക് അവളെന്നെ വിളിക്കുന്നു. .ഞങ്ങള് പതിയെ മഴയിലേക്ക് ഇറങ്ങി.....<br />ഇനി സ്വപ്നങ്ങളുടെ മഴക്കാലം ......<br />ഇനി സ്വപ്നങ്ങളുടെ പെരുമഴക്കാലം ...<br />പെയ്തൊഴിയാന് മടിക്കുന്ന മഴമേഘങ്ങളുടെ രുദ്രതാളത്തിന്റെ ജീവതാളം....<br />സ്വപ്നങ്ങള്ക്ക് ജീവന് നല്കുന്ന മഴക്കാലം...<br /> ഈ മഴയില് അലിഞ്ഞു ചേരുന്നു.....<br />ഭൂതകാലവും വര്ത്തമാനകാലവും തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത അതിര് രേഖകളില് ഞാനെന്റെ മനസിനെ നിര്ത്താന് ശ്രമിക്കുകയാണ് ....<br />ഭൂതകാലത്തിലെ ആ മഴക്കാലത്തേക്ക് പോകാന് ഞാനെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്???<br />അറിയില്ല.....<br />പക്ഷേ ഈ മഴയെ ഞാന് ഇപ്പോഴും പ്രണയിക്കുന്നു..<br />അവളില് ചേര്ന്നലിയാല് ഞാന് ഇപ്പോഴും കൊതിക്കുന്നു.....<br />മഴ....മഴ..മഴ.....മഴ....<br />പ്രണയിക്കുന്നവര്ക്കും വിരഹത്തില് ഇരിക്കുന്നവര്ക്കും പ്രതീക്ഷ നല്കുന്ന മഴ.....<br />മഴ ജീവതാളം ആകുമ്പോള് ഞാനും മഴയുടെ ഭാഗമാകുന്നു.....<br />ഈ മഴയില് ഞാനും അലിഞ്ഞ് ചേരുന്നു.....<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-4641540475260716668?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-53550863110785728382011-05-22T19:59:00.001+05:302011-05-22T20:00:08.005+05:30നമ്മള് ഉയര്ത്തുന്ന മതില്ക്കെട്ടുകള്<div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">വിശാലമായ വളപ്പില് വലിയ ഒരു വീട്. അവിടേക്ക് ഒരു മനുഷ്യനും കടന്ന് ചെല്ലാതിരിക്കാന് രണ്ടാള് പൊക്കത്തില് ഒരു മതിലും കൂറ്റന് ഒരു ഗെയ്റ്റും. ആരും മതില് ചാടി അവിടേക്ക് കടന്നു ചെല്ലാതിരിക്കാന് ആ മതിലുനു മുകളില് ആണികളും കുപ്പിച്ചില്ലുകളും പാകിയിരിക്കുന്നു. ആര്ക്കും ആ വീട്ടിലേക്ക് അനുവാദം കൂടാതെ പ്രവേശനം ഇല്ല. വലിയ മതിലുകളില് തന്നെ ആവണമെന്നില്ല ഈ ആണി,കുപ്പിച്ചില്ല് പ്രയോഗങ്ങള്. നമ്മുടെ തോളറ്റം പൊക്കമുള്ള മതിലുകളില് പോലും ആണി, കുപ്പിച്ചില്ല് പ്രയോഗങ്ങള് കണ്ടിട്ടൂണ്ട്. അറിയാതെ ആ മതിലുകളുടെ മുകളില് കൈകള് വെച്ചാല് കൈ കീറും. ഇതുപോലെ തന്നെയാണ് നമ്മളും. നമ്മളും നമുക്ക് ചുറ്റും ഓരോരോ മതില് കെട്ടിപൊക്കിയിട്ടൂണ്ട്. ആര്ക്കും കടന്നു വരാനാവത്ത മതിലുകള്. നമ്മള് സ്വയം നിര്മ്മിച്ച മതിലുകള്ക്കുള്ളില് ശ്വാസം മുട്ടി മരിക്കേണ്ടിവരുമെന്ന് അറിയാതെയാണോ നമ്മള് ഈ മതിലുകള് കെട്ടിപൊക്കുന്നത് ????</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><u><b>ലിംഗവെത്യാസം എന്ന മതില്ക്കെട്ട്</b></u></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">നമ്മള് നമ്മുടെ മക്കളില് ആദ്യം പണിതുകൊടുക്കുന്ന മതിലാണ് ലിംഗവെത്യാസം. ഒരാണും പെണ്ണും കൂടി സംസാരിക്കുന്നതും , ഒരുമിച്ച് യാത്ര ചെയ്യുന്നതോ ഒക്കെ വലിയ തെറ്റാണ് എന്നുള്ള ധാരണ അറിഞ്ഞോ അറിയാതയോ നമ്മള് നമ്മുടെ കുട്ടികളുടെ മേല് അടിച്ചേല്പ്പിക്കുന്നു. കുട്ടികള് വളരുന്നതോടൊപ്പം അവരുടെ മേലുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങളും വര്ദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. അവരുടെ മനസിനെ സ്പ്രിംങ്ങ് അമര്ത്തും പോലെ നമ്മള് അമര്ത്തി നിയന്ത്രിക്കുന്നു. അവസാനം കൈ ഒന്ന് അയയുമ്പോള് സ്പ്രിംങ്ങ് തെറിച്ച് പോകുന്നതുപോലെ കുട്ടികളും നീയന്ത്രണത്തില് നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നു. തെറ്റുകളും ശരികളും മനസിലാക്കി നല്കുന്നതിനു പകരം അവരുടെ ഉള്ളില് ലിംഗവെത്യാസം എന്ന മതില്ക്കെട്ട് പണിത് ഉയര്ത്താനാണ് കുടുംബവും സമൂഹവും ശ്രമിക്കുന്നത്. വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളും അതേ മാര്ഗ്ഗം പിന്തുടരുന്നു.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ഞാന് പഠിച്ച കോളേജില് ക്യാമ്പസിനുള്ളില് ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും ഒരുമിച്ച് നടകുകയോ സംസാരിക്കു കയോ ചെയ്യാന് പാടിലായിരുന്നു. ആണ്കുട്ടികളും പെണ്കുട്ടികളും ഒരുമിച്ച് സംസാരിച്ച് നടക്കുന്നത് കണ്ടാലുടനെ സെക്യൂരിറ്റി വിസിലടിക്കും. ഇത്തരം നിയന്ത്രണങ്ങള് അറിഞ്ഞു കൊണ്ടു തന്നെ തങ്ങളുടെ കുട്ടികളെ ഇവിടെ ചേര്ക്കുന്നവര് ഉണ്ട്. (ഞങ്ങളൊക്കേ ഇതൊക്കെ അറിയാതെ ചെന്നവരായിരുന്നു). പക്ഷെ ഈ നിയന്ത്രണം ക്യാമ്പസിനുള്ളില് മാത്രമേ ഉള്ളൂ. ക്യാമ്പസിന്റെ മതില്ക്കെട്ട് കടന്നാല് അകത്തെ നിയന്ത്രണങ്ങള് എത്രയും അധികം ലംഘിക്കാന് പറ്റുമോ അത് ചെയ്യാന് ചിലര് ശ്രമിക്കും. ആരോടെയൊക്കയോ ഉള്ള പ്രതികാരം തീര്ക്കാനായി.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്ത് മാത്രമാണ് ഈ ലിംഗവെത്യാസത്തിന്റെ മതില്ക്കെട്ടുകള് ഉള്ലതെന്ന് കരുതിയാല് തെറ്റി. തൊഴില് ഇടങ്ങളിലും എന്തിന് കുടുംബങ്ങളില് പോലും ഈ മതില്ക്കെട്ടുകള് ഉയര്ന്നിട്ടുണ്ട്.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><u><b>മതത്തിന്റെ മതില്ക്കെട്ടുകള് </b></u></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">സമ്പൂര്ണ്ണ സാക്ഷരത നേടിയ സംസ്ഥാനം, ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം ആര്ജിച്ച ആള്ക്കാരുടെ എണ്ണം കൂടുതലുള്ള സംസ്ഥാനം എന്നൊക്കെ കേരളത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതില് ഓരോ മലയാളിയും അഭിമാനിക്കുന്നുണ്ടങ്കിലും മനുഷ്യര് ഇപ്പോഴും മതത്തിന്റെ മതില്കെട്ടിനുള്ളില് ശ്വാസം കിട്ടാതെ വിഷമിക്കുകയാണ്. മതത്തിന്റേയും സമുദായത്തിന്റേയും ഉപസമുദായത്തിന്റേയും ഒക്കെ പേരില് ജനങ്ങളേ വര്ഗ്ഗീകരിച്ച് മുതലെടുക്കുന്നവരെ മനസിലാക്കാന് ഇപ്പോഴും നമുക്ക് കഴിയുന്നില്ല. ജന്മം കൊണ്ട് തങ്ങള്ക്ക് ലഭിച്ച ജാതി,സമുദായത്തിന്റെ ലേബല് ചിലരെ വേട്ടയാടുകയും ചിലരുടെ ജീവിതം ദുഷ്ക്കരമാക്കുകയും ചിലര്ക്ക് അത് ജീവനത്തിനുള്ള അതിജീവനം ആവുകയും ചെയ്യുന്നു. മതത്തിന്റെയ്യും സമുദായത്തിന്റേയും പേരില് ലഭിക്കുന്ന സംവരണം നിനനില്ക്കുന്ന കാലത്തോളം മതത്തിന്റെ വേലിക്കെട്ടുകളുടെ നിര്മ്മാണത്തിന് ബലം കൂടുകയേ ചെയ്യുകയുള്ളൂ എന്ന് നിസംശയം പറയാന് കഴിയും.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">മതത്തിന്റെ പേരില് ഒരു ജനതയെ വിഭജിച്ചുകൊണ്ടുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യ സമര വിജയത്തോടെ നമുക്ക് ലഭിച്ചത് മത വേലിക്കെട്ടുകള് നിര്മ്മിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ജനതയെ എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കാം എന്നുള്ളതിന്റെ പരീക്ഷണ ഫലമായിരുന്നു. പിന്നീട് രാഷ്ട്രീയമായ വിജയം നേടാനും വിജയം നിലനിര്ത്താനും ഈ മതവേലിക്കെട്ടുകള് ഒരേ സമയം രാഷ്ട്രീയക്കാരും മത നേതാക്കളും ഉപയോഗിച്ചു വിജയം നേടുന്നു.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">കുട്ടികളെ മതത്തിന്റെ പേരില് വേര്തിരിച്ച് മതിലുകള് കെട്ടി ഉയര്ത്താന് പലരുംശ്രമിക്കൂകയാണ്. തങ്ങളുടെ സമുദായത്തിലെ കുട്ടികളെ സമുദായ സ്കൂളില് മാത്രമെ പഠിപ്പിക്കാവൂ എന്ന രീതിയിലുള്ള ഇടയലേഖനം ഇറക്കാന്തക്കവണ്ണമുള്ള മാനസികവിഭ്രാന്തിയിലേക്ക് കേരളസമൂഹം തരംതാണിരിക്കൂകയാണോ ഇപ്പോള് ??????? മനുഷ്യരെ എല്ലാവരേയും ഒരേപോലെ കാണാതെ സമുദായാടിസ്ഥാനത്തില് മാത്രം ‘സഹോദരങ്ങളെ’ തിരിച്ചറിയുന്നതുമാത്രമാണോ വിദ്യാഭ്യാസം ?????</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><u><b>രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മതില്കെട്ടുകള് </b></u></span><br /><span style="font-size: small;">പാര്ട്ടി ഗ്രാമങ്ങളും പാര്ട്ടി വിലക്കുകളും ഒക്കെ ഇന്ന് ചില സ്ഥലങ്ങളില് നിലനില്ക്കുന്നു എന്ന് കേള്ക്കുമ്പോള് അത്ഭുതമാണോ ഞെട്ടലാണോ നമുക്ക് തോന്നുന്നത്.? രാഷ്ട്രീയ വിശ്വാസങ്ങളുടെ പേരില് മനുഷ്യരെ കൊന്നൊടുക്കുന്നതിനെ എങ്ങനെ ന്യായീകരിക്കാന് കഴിയുന്നു? എന്തിനാണ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പേരിലും മനുഷ്യരെ അകറ്റി നിര്ത്തുന്നത്? ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടിയില് വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നതുകൊണ്ട് അയാള് വെറുക്കപെടേണ്ടവനല്ല. ആശയങ്ങളുടെ പേരില് സംഘടനം ഉണ്ടാകുമ്പോള് അതിന്റെ അവസാനം രക്തം ചൊരിയലല്ല. വോട്ട് രാഷ്ട്രീയത്തിനു വേണ്ടി രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കള് തങ്ങളുടെ അണികള്ക്കും/തങ്ങളെ വിശ്വസിക്കുന്നവര്ക്കും ചുറ്റും ഒരു വേലി കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. ആ വേലി കടന്നു പോകാന് അവര്ക്ക് കഴിയുന്നുമില്ല.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><u><b>വീടും മതില്ക്കെട്ടും</b></u></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">വലിയ ഒരു ഇരുനില വീട്. അതിനു വലിയ ഒരു മതില്. വീടിനകത്ത് പുറംലോകവുമായി ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലാതെ കഴിയുന്ന വൃദ്ധ ദമ്പതികള്. അവിടേക്കും ബന്ധുക്കളാരും ചെല്ലില്ല. ഇനി ചെന്നാല് തന്നെ ആ വൃദ്ധര് അവരോട് അടുപ്പവും കാട്ടില്ല. പട്ടിണി മരണമോ അപകട മരണമോ ഉണ്ടാകുമ്പോള് ആ വലിയ വീട് വാര്ത്തകളില് നിറയുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള ചില വാര്ത്തകള് നമ്മള് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വായിക്കാറൂണ്ട്. ഈ വാര്ത്തകള് ഇപ്പോള് നമ്മുടെ ഉള്ളിലൊരു നൊമ്പരവും ഉണര്ത്താറില്ല. മനുഷ്യ ബന്ധങ്ങളില് പോലും നമ്മള് വേലികെട്ടികഴിഞ്ജിരിക്കുന്നു. ഒരു പക്ഷെ സമ്പത്തിന്റെ അന്തരം ആയിരിക്കാം ആ വീടുകളില് താമസിക്കുന്നവരെ മറ്റുള്ളവരില് നിന്ന് അകറ്റുന്നത്. അല്ലങ്കില് അവര് തങ്ങളുടെ സ്വത്ത് തട്ടിയെടുക്കുമെന്നുള്ള ഭയം. ലക്ഷ പ്രഭു,കോടിപതി ഭിക്ഷക്കാരനെപ്പോലെ വഴി വക്കില്, വീട്ടില് നോക്കാന് ആളില്ലാതെ പുഴുവരിച്ചു കിടക്കുന്നു എന്നൊക്കെ ഉള്ള വാര്ത്തകള് നമുക്ക് പുതുമ അല്ലാതായി തീര്ന്നിരിക്കുന്നു.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"> കെട്ടിയുയര്ത്തുന്ന മതിലുകള് നമ്മള് മലയാളികള് നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിലേക്കുംകൊണ്ടുവന്നു കഴിഞ്ഞു. ഇല്ലായ്മകളിലെ കൊടുക്കല് വാങ്ങലുകളീലൂടെ വളര്ന്ന നമ്മുടെ ‘ഓള്ഡ് ജനറേക്ഷന് ‘ ഇന്ന് ‘ന്യൂ ജനറേക്ഷന് ‘വഴിമാറുമ്പോള് എന്തുകൊണ്ടാണ് നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ കേരളസമൂഹത്തിലെ മധ്യവര്ഗ്ഗസമൂഹത്തില് ആത്മഹത്യകള് കൂടുന്നതന്ന് നിങ്ങള്ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ ?? ഏത് വഴി ഉത്തരം കണ്ടെത്താന് ശ്രമിച്ചാലും കിട്ടുന്ന ഉത്തരം ഒന്നുതന്നെയാണ്. മനുഷ്യമനസുകളില് സ്വയം കെട്ടിഉയര്ത്തിയ മതില്കെട്ടുകള് !!!!!!!!!!!!!!! ആരേയും ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തിവിടാതെ ‘സ്വയം’ അഥവാ ‘ഞാന്’ എന്ന് ചിന്തയില് കെട്ടുന്ന മതില്കെട്ടില്ശ്വാസം മുട്ടി മരിക്കുകയല്ലേ മലയാളികള് ......</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">കൂട്ടുകുടുംബത്തില് നിന്ന് അണുകുടുംബത്തിലേക്ക് മാറിയപ്പോള് വിശാലമായ അകത്തളങ്ങളില് നിന്ന് നമ്മള് കയറിക്കൂടിയത് മതില്കെട്ടുകളില്ഒളിപ്പിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്ന ഇല്ലായ്മ,വല്ലായ്മകളിലേക്കും ആണ്. മനസുകള് ചുരുങ്ങിയപ്പോള് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഹൃദയം മറ്റുള്ളവര് കാണാതിരിക്കാന്വേണ്ടിയാണോ നമ്മള് വലിയ മതിലുകള് പണിയാന് തുടങ്ങിയത്. തങ്ങളുടെ വസ്തുവകകള് സംരക്ഷിക്കുക എന്നതില് ഉപരി തങ്ങളുടെ താമസസ്ഥലത്തേക്ക് ആരും കയറിവരരുത് എന്നുള്ള ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യത്തില് അധിഷ്ഠിതമായിട്ടാണ് ഈ മതില്കെട്ടുകള്. ഉയര്ത്തുന്ന മതിലുകളില് ഞെരിഞ്ഞമരുന്നത് ‘സ്വയം‘ ആണന്നുള്ള ചിന്തകള് വരുമ്പോഴേക്കും ജീവിതം ജീവിതമതില്കെട്ടിനു പുറത്തായിരിക്കും. കെട്ടിഉയര്ത്തുന്ന മതിലുകളും,കെട്ടിയടയ്ക്കപ്പെടുന്ന വഴികളും ,മാന്തുന്ന അതിരുകളും നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി തീര്ന്നിരിക്കുകയാണ്. ‘ന്യൂ ജനറേക്ഷന്’ ഇന്ന്‘ഓള്ഡ് ജനറേക്ഷനെ ‘ കെട്ടിയുയര്ത്തുന്ന മതില്ക്കെട്ടുകള്ക്കുള്ളിലെ തടവുകാരാക്കി കഴിഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ തീര്ക്കുന്ന തടവറകള് ഒരു സാമൂഹികവിപത്തായി മാറിയതുകൊണ്ട് സര്ക്കാരുകള് പോലും നിയമനിര്മ്മാണത്തിന് തയ്യാറാകുന്നത്. വൃദ്ധരായ മാതാപിതാക്കളെ വേണ്ടരീതിയില്സംരക്ഷിക്കാത്ത മക്കള്ക്ക് എതിരെ നിയമനിര്മ്മാണം നടത്താന് നമ്മുടെ നിയമനിര്മ്മാണ സഭകള് തയ്യാറെടുക്കുകയാണന്ന് കേട്ട് ഞെട്ടുന്നതിനുമുമ്പ് ഒന്നുകൂടി അറിയുക. ഇന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതല് വൃദ്ധസദനങ്ങള് ഉള്ളത് സാക്ഷരതയില് മുന്പന്തിയില് നില്ക്കുന്ന, വിദ്യാസമ്പന്നര് എന്ന് സ്വയം അഭിമാനിക്കുന്ന മലയാളികളുടെ, ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്ടിലാണ്. ഇത്ല് നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് അഭിമാനിക്കാം. സര്ക്കാര്പോലും വൃദ്ധസദനങ്ങള്തുടങ്ങാന് പോവുകയാണ്. (സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി എല്ലാ ബിസിനസ് മേഖലകളീലും ബാധിച്ചുവെങ്കിലും ‘വൃദ്ധസദന‘ ബിസിനസ്സിന്റെഏഴയലോക്കത്ത് പോലും സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി എത്തിയിട്ടില്ല.). </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>മനുഷ്യരുടെ ഉള്ളില് നമ്മള് കെട്ടി ഉയര്ത്തുന്നമതിലുകള് പൊളിച്ചുകളഞ്ഞ് നമ്മള് ഇനിയെന്നാണ് നല്ല മനുഷ്യരായി തീരുന്നത് ???????? അതിനു നമുക്ക് സാധിക്കുമോ??</b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-5355086311078572838?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-58545100229174172122011-05-20T16:54:00.001+05:302011-05-20T16:55:34.099+05:30അറിയിപ്പ്<div style="text-align: justify;">ഓരോ ബ്ലോഗും ഓരോരോ വട്ടത്തരമാണ്. ഓരോ പ്രാവിശ്യം മാനസികാവസ്ഥ മാറുന്നതിന് അനുസരിച്ച് അത് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും... അങ്ങനെ മാറി മാറിയാണ് പത്ത് പന്ത്രണ്ട് ബ്ലോഗുകളായത്. ഓരോരോ അവസ്ഥയ്ക്കും എഴുതാന് ഓരോരോ ബ്ലോഗുകള്. ബ്ലോഗ് തുടങ്ങുമ്പോള് എന്താ ബ്ലോഗ് എന്താ ഡാഷ് ബോര്ഡ് എന്നൊന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് നല്ല ബ്ലോഗ് അഡ്രസുകള്ക്ക് പകരം ഇപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പോസ്റ്റുന്ന എന്റെ ബ്ലോഗിന്റെ അഡ്രസുകള് <a href="http://shibu1.blogspot.com/" target="new">shibu1</a>, <a href="http://smeaso.blogspot.com/" target="new">smeaso</a> , <a href="http://shibupta46.blogspot.com/" target="new">shibupta46</a> എന്നൊക്കെയായിപ്പോയി.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">എന്തിനാ നമ്മള് ഒത്തിരി കാര്യങ്ങള് പറഞ്ഞ സമയം കളയുന്നത് . കാര്യം അങ്ങ് പറഞ്ഞേക്കാം</div><div style="text-align: justify;">http://thekkedan.blogspot.com/ എന്ന ബ്ലോഗ് അഡ്രസില് <b>നാട്ടുവര്ത്തമാനം</b> എന്ന പേരിലുള്ള ബ്ലോഗിന്റെ പേര് <b style="color: red;">പറയാന് മറന്നവ....</b> എന്നാക്കി മാറ്റി. നാട്ടൂ വര്ത്തമാനം എന്നതിനു മുമ്പ് വേറെ എന്തോ പേരായിരുന്നു http://thekkedan.blogspot.com/ എന്ന ബ്ലോഗ് അഡ്രസില് ഉണ്ടായിരുന്ന ബ്ലോഗില്.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">പുതിയതായി എഴുതാന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് നമ്മുടെ സമൂഹത്തെക്കുറിച്ചാണ്. എനിക്ക് സമൂഹത്തോട് പറയാന് ഉള്ള കാര്യങ്ങള്. <a href="http://shibu1.blogspot.com/" target="new"><b>തൊന്തരവ്</b> </a>, <a href="http://smeaso.blogspot.com/" target="new"><b>കഥകള്</b></a> , <a href="http://shibupta46.blogspot.com/" target="new"><b>കുഞ്ഞിക്കഥകള്</b></a> എന്നിവയിലൊന്നും ഇത് പോസ്റ്റാന് ഒക്കില്ല. <b>തൊന്തരവ്</b> , <b>കഥകള്</b> എന്നീ ബ്ലോഗുകളുടെ പേര് മാറ്റാനും , പുതിയ ഒരു ബ്ലോഗ് കൂടി തുടങ്ങാനും മടി. നമുക്ക് ബ്ലോഗ് ഉണ്ടാക്കാന് സമ്മതം തന്നു എന്നു പറഞ്ഞ് ഗൂഗിളിനെ അങ്ങനെയങ്ങ് കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നത് ശരിയല്ലല്ലോ? മാത്രവുമല്ല ഇവന് പന്ത്രണ്ട് ബ്ലോഗുണ്ടായിട്ടും അവന് വീണ്ടും പുതിയ ബ്ലോഗ് തുടങ്ങി, അവന്റെ ഒരു അഹങ്കാരം എന്ന് നാട്ടാരെകൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കുന്നതും ശരിയല്ലല്ലോ അതുകൊണ്ടാണ് പഴയ ബ്ലോഗ് അഡ്രസില് പുതിയ പേരില് ബ്ലോഗ് തുടരാം എന്ന് കരുതിയത്. ഏതയാലും പഴയ ബ്ലോഗു പോസ്റ്റുകള് ഒന്നും ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാന് താല്പര്യവും ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് നാട്ടുവര്ത്തമാനത്തിന്റെ തുടര്ച്ചയായിട്ടായിരിക്കും പറയാന് മറന്നവ .</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ബ്ലോഗ് മരിക്കുന്നേ മരിക്കുന്നേ എന്ന് എല്ലാവരും കൂടി നിലവിളിക്കുമ്പോള്, ആ നിലവിളി കേള്ക്കുമ്പോള് എനിക്കും ആ മരണത്തില് പങ്കുണ്ടന്ന് തോന്നുന്നു. അതുകൊണ്ട് പറയാന് മറന്നവ എന്ന് ഈ ബ്ലോഗില് ആഴ്ചയില് ഒരു പോസ്റ്റെങ്കിലും ഉണ്ടാവും. അത് മിക്കവാറും ഞായറാഴ്ച വൈകുന്നേരം ആയിരിക്കും പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നത്....</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b>ഇത്രയും കാലം </b><span style="color: #8e7cc3;">(2007 മുതല് ബ്ലോഗിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തൊക്കെയായി നമ്മളുണ്ട്)</span><b> നിങ്ങള് നല്കിയ സഹകരണം വീണ്ടൂം ഉണ്ടാവും എന്ന ഉറപ്പില് </b><b style="color: lime;">നാട്ടുവര്ത്തമാന</b><b>ത്തെ </b><b><span style="color: #990000;">പറയാന് മറന്നവ </span>എന്നാക്കിമാറ്റിയതായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു</b>......</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">ഇവനായിരുന്നു ഇതിനു മുമ്പുള്ള തല </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-OpbQ5yPQO4Q/TdZOHlnhRxI/AAAAAAAAEBo/g2s7nRNXMiw/s1600/nattuvarthamanam.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="new"><img border="0" height="85" src="http://1.bp.blogspot.com/-OpbQ5yPQO4Q/TdZOHlnhRxI/AAAAAAAAEBo/g2s7nRNXMiw/s400/nattuvarthamanam.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;">ഇന്ന് മുതല് ഈ ബ്ലോഗിന്റെ തല ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കും</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-aVNRvwFjikM/TdZOfEgjHsI/AAAAAAAAEBs/Q-AAZ65NnpY/s1600/pmHead.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="new"><img border="0" height="75" src="http://3.bp.blogspot.com/-aVNRvwFjikM/TdZOfEgjHsI/AAAAAAAAEBs/Q-AAZ65NnpY/s400/pmHead.jpg" width="400" /></a></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-5854510022917417212?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-2657300625915521062009-03-08T22:01:00.003+05:302009-03-08T22:11:56.743+05:30ഉത്സവപ്പറമ്പിലെ അനൌണ്സ്മെന്റ് :<span style="font-size:130%;">ചിരിക്കാന് ഓര്ത്തോര്ത്ത് ചിരിക്കാന് പല അനൌണ്സ്മെന്റുകളും ഉത്സവപ്പറമ്പില് നിന്ന് കേള്ക്കാറുണ്ട് . ഇതാ ചില അനൌണ്സ്മെന്റുകള് ...<br /><br /><strong>ഒന്ന് :</strong><br />അടുത്ത അമ്പലത്തില് കുംഭ ഭരണി ഉത്സവം. നാട്ടില് ഉത്സവം എന്ന് പറഞ്ഞാല് എല്ലാ വര്ക്കും ഉത്സവമാണ്. രാത്രിപരിപാടിയാണ് ശരിക്കും ഉത്സവം. രാത്രി പരിപാടിയായി ഗാനമേളയാണ് എല്ലാ വര്ഷവും അമ്പലത്തില് നടത്തുന്നത്. യേശുദാസിന്റെയോ, ശ്രികുമാറിന്റെയോ, ഗാനമേളതന്നെ വേണമെന്ന് നാട്ടുകാര്ക്ക് നിര്ബന്ധമില്ല. ആരുപാടി യാലും ഒന്നും ഡാന്സ് ചെയ്യണം. ഒന്നു കൂവണം തുടങ്ങിയ അല്ലറചില്ലറമോഹങ്ങളേ നാട്ടുകാര്ക്ക് ഉള്ളു. അതിനുവേണ്ടി എന്തു ബുദ്ധിമുട്ട് സഹിക്കാനും നാട്ടുകാര് തയ്യാറാണ്. അമ്പലത്തീനാണങ്കില് വലിയ ഗ്രൌണ്ട് ഇല്ല.സ്റ്റേജ് കെട്ടിക്കഴിഞ്ഞാല് പത്തഞ്ചൂറ് പേര്ക്കിരുന്ന് കേള്ക്കാവുന്ന സ്ഥലമേ അമ്പലത്തിനുള്ളു. അടുത്തുള്ള പറമ്പിലൊക്കെ നിന്ന് നാട്ടുകാര് ഗാനമേളകേട്ട് കൂവി പ്രേത്സാഹിപ്പിക്കും.<br /><br />സംഭവ വര്ഷത്തെ ഗാനമേള കേള്ക്കാന് നാട്ടുകാര് അടുത്ത പറമ്പിലൊക്കെ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ഗാനമേളയ്ക്ക് മുമ്പ് ആദ്യ അനൌണ്സ്മെന്റ് വന്നു.“ഭക്തജനങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക് ചീനിത്തോട്ടത്തില് നിന്ന് ഗാനമേള ആസ്വദിക്കുന്നവര് പറമ്പില് നഷ്ടങ്ങള് വരുത്തി വയ്ക്കരുത്.“. തൊട്ടുമുമ്പത്തെ വര്ഷം ചീനി നശിപ്പിച്ചതിന് രൂപ മൂവായിരം നഷ്ടപരിഹാ രമായി ഉത്സവകമ്മിറ്റി ചീനിയുടെ ഉടമസ്ഥന് നല്കിയ താണ്. ഈ വര്ഷം നഷ്ടപരിഹാ രം കൊടുക്കാന് ഇടവരുത്തരുതെന്ന് ഉത്സവകമ്മിറ്റി തീരുമാനം എടുത്തതാണ്. ഗാനമേള യിലെ രണ്ടാമത്തെ പാട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോള് വീണ്ടൂം അനൌണ്സ്മെന്റ് വന്നു “ചീനിത്തോ ട്ടത്തില് നിന്ന് ഭക്തജനങ്ങള് ദയവായി മാറി സൌകര്യപ്രഥമായ മറ്റ് സ്ഥലങ്ങളില് നിന്ന് ഗാനമേള കാണേണ്ടതാണ് “ . ഓരോപാട്ട് കഴിയുമ്പോഴും അനൌണ്സ്മെന്റ് വരും.പാട്ട് കഴിയുന്തോറും ചീനികമ്പ് നിലത്ത് വീണുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു അടിപൊളിപാട്ട് പാടുന്നതിനിട യ്ക്ക് ഉത്സവകമ്മിറ്റി സെക്രട്ടറി നേരിട്ട് സ്റ്റേജില് എത്തി. പാട്ട്പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നവന്റെ കൈയ്യില് നിന്ന് മൈക്ക് വാങ്ങി. ചീനിപ്പറമ്പിലേക്ക് നോക്കിയൊരു അനൌണ്സ്മെന്റ് നടത്തി.. “എടാ ....മാരെ നിന്നോടോക്കയാ പറഞ്ഞത് ചീനിപ്പറമ്പില് നിന്ന് ഇറങ്ങാന്.. തന്തയ്ക്ക് പിറന്ന ഭക്തജനങ്ങളെല്ലാം ഈ പാട്ട് പാടി തീരുമ്പോഴേക്കും ചീനിപ്പറമ്പില് നിന്ന് ഇറങ്ങണമെന്ന് ദേവിയുടെ പേരില് പറയുകയാണ്..” അനൌണ്സ്മെന്റ് തീര്ന്നപ്പോഴേ ക്കും ഭക്തജനങ്ങള് ചീനിപ്പറമ്പ് വിട്ടിരുന്നു.<br /><br /><strong>രണ്ട് :</strong><br />ഏത് ഉത്സവത്തിനാണങ്കിലും ഒരടി പതിവാണ്. ഈ വര്ഷത്തെ അടിയുടെ കേട് അടികിട്ടുന്നവന് തീര്ക്കുന്നത് അടുത്ത വര്ഷത്തെ ഉത്സവത്തീനാണ്. ഈ അടി പിന്നീട് കരക്കാര് ഏറ്റെടുത്ത് ആഘോഷമാക്കി തീര്ക്കും. ഈ അടി കൊടുത്തും കൊണ്ടും വര്ഷങ്ങ ളായി തുടര്ന്ന് കൊണ്ടേ ഇരിക്കും. എന്തിനാണ് അടിക്കുന്നതെന്ന് അടികൊടുക്കുന്നവനോ എന്തിനാണ് അടിച്ചതന്ന് അടികിട്ടി യവനോ ചോദിക്കാറില്ല. കിട്ടിയത് കിട്ടി എന്നേ അടികിട്ടിയവന് കരുതാറുള്ളു. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഉള്ള ഒരമ്പലത്തില് ഉത്സവം നടക്കുകയാ ണ്. രാത്രിപരിപാടി ആരംഭിച്ചതും അടി തുടങ്ങി. പെട്ടന്ന് ഒരു അനൌണ്സ്മെന്റ് മുഴങ്ങി “അമ്പലത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് വശത്തുനിന്ന് അടി തുടങ്ങിയിട്ടൂണ്ട്. അടിക്കാര്ക്ക്കടന്നുപോ കുന്നതിനു വേണ്ടി ഭക്തജനങ്ങള് വഴിവിട്ടേ ഇരിക്കാവൂ... ഇതാ അടിയിങ്ങ് എത്തിക്കഴി ഞ്ഞു...”<br /><br /><strong>മൂന്ന് :</strong><br />അമ്പലത്തിലെ ഉത്സവത്തിനു മൈക്ക് സെറ്റുമായി വന്നവന് സ്ഥലം കിട്ടിയിടത്തൊക്കെ ബോക്സ് കൊണ്ടുവച്ച് ജനങ്ങളെ പാട്ട് കേള്പ്പിക്കുകയായിരുന്നു. അവസാന ഒരുക്കമായി മൈക്കുകാരന് സ്റ്റൂളുമായി നടന്ന് ബോക്സിലേക്കുള്ള പിന്നുകളൊക്കെ ശരിക്കാണന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി കൊണ്ടിരിക്കുക യായിരുന്നു. ഒരു ബോക്സിന്റെ കീഴില് സ്റ്റൂളിട്ട് കയറിയവന് പെട്ടന്ന് സ്റ്റൂളോടൊപ്പം താഴെവീണു.ഇവന് താഴെവീഴുന്നത് രണ്ട് സ്ത്രികള് കണ്ടു.”അയ്യോ ഓടിവായോ മൈക്ക് കാരനെ കറണ്ട് അടിച്ചേ..” നിലവിളിച്ചു. കുറച്ചുപേര് ഓടിവന്നു. മൈക്കുകാരന് നിലത്ത് കിടപ്പുണ്ട്. ഓടിവന്നവരില് ഒരുത്തന് മൈക്കുകാരനെ രക്തം കട്ടിയാകാതിരിക്കാന് ശരിക്ക് ഇടിച്ചു. ഓടിവന്നവരില് കുറച്ച് ആവുന്നവനൊ ക്കെ മൈക്കുകാരന് ഇടിച്ചു കുട്ടപ്പനാക്കി. “എന്നെ ഇടിക്കല്ലേ... ഇടിക്കല്ലേ” എന്ന് മൈക്കുകാരന് പറയുന്നുണ്ട്. ഇടിക്കുന്നവരില് ഒരുത്തനും ഇടിനിര്ത്തീയില്ല. അവസാനം സഹികെട്ട് മൈക്കുകാരന് ചാടി എഴുന്നേറ്റു. തങ്ങളുടെ ഇടികൊണ്ടാണ് മൈക്കുകാരന് ചാടി എഴുന്നേ റ്റത് എന്ന ഭാവത്തില് ഇടിയ്ന്മാരെല്ലാം നില്പ്പുണ്ട്. അവരോട് മൈക്കുകാരന് പറഞ്ഞു. “എന്തിനാ എന്നെയിട്ടങ്ങ് ഇടിച്ചത് ... സ്റ്റൂളില് കയറിയപ്പോള് സ്റ്റൂള് മറിഞ്ഞ് വീണന്നേ യുള്ളൂ.. അല്ലാതെ എന്നെ കരണ്ടൊന്നും അടിച്ചതല്ല”. രക്തം കട്ടിയാകാതിരിക്കാന് ഇടിച്ച വരൊക്കെ അപ്രത്യക്ഷരായി.<br /><br /><strong>നാല് :</strong><br />വഴിപാടിനായി ആളൊന്നും വരാതായപ്പോള് വെടിവഴിപാടുകാരന് ചായ കുടിക്കാനായി ഇറങ്ങി. പത്തുമിനിട്ട് കഴിഞ്ഞിട്ടും വെടിവഴിപാടുകാരന്തിരിച്ച് എത്തിയില്ല. വെടിവഴിപാടി നായി വന്നവര് കമ്മറ്റി ഓഫീസില് ചെന്ന് പരാതി പറഞ്ഞു .വെടിവഴിപാടുകാരനെ കാണു ന്നില്ല. കമ്മറ്റിക്കാരില് ഒരുത്ത്ന് മൈക്ക് എടുത്ത് അനൌണ്സ്മെന്റ് തുടങ്ങി. “വെടിവഴി പാടുകാരന്റെ ശ്രദ്ധ്യ്ക് വെടിവയ്ക്കാനായി ഭക്തര് എത്തിയിട്ടൂണ്ട്. വഴിപാടുകാരന് എത്ര്യും പെട്ടന്ന് എത്തി വെടിവയ്ക്കാന് വന്ന ഭക്തര്ക്ക് വെടിവച്ച് നല്കേണ്ടതാണ്.”</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-265730062591552106?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-39954277742584444782009-02-19T22:35:00.003+05:302009-02-19T22:45:40.516+05:30ശവക്കോട്ടയിലെ തേങ്ങാപൊതിക്കല് :<span style="font-size:130%;">ഏഴ്-എട്ട് വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ് നടന്നതാണ്. അന്ന് വൈകുന്നേരം ആയിക്കഴിഞ്ഞാല് പണിയില്ലാത്തവന്മാരെല്ലാം കൂടി നടക്കാന് ഇറങ്ങും. നടക്കുന്നവരില് ചിലര് കണ്ടം കടന്ന് അക്കരെക്ക് പോയി വാറ്റടിക്കുന്നവരുടെ ഹാജരെടുത്തിട്ട് തിരിച്ചു വരും.ചിലര് പള്ളിമുറ്റത്ത് കാറ്റും കൊണ്ടിരിക്കും. ഞങ്ങളുടെ പള്ളി ഒരു കുന്നിന് പുറത്താണ് . പള്ളിയോട് ചേര്ന്ന് തന്നെയാണ് ശവക്കോട്ടയും. ജഗജില്ലികളായി നാട്ടില് വിഹരിച്ച ദാദാകളെല്ലാം ശാന്തമായിക്കിടന്നുറങ്ങുന്ന സ്ഥലം!! ഈ സെമിത്തേരിയിലും ‘തെമ്മാടിപ്പറമ്പ്‘ എന്നൊരു ഭാഗമുണ്ട്. പണ്ട് പള്ളിയില് കയറാത്തവരേയും ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നവരെയെല്ലാം തട്ടിയിരുന്നത് ഇവിടേക്കായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ സെമിത്തേരിയില് ‘തെമ്മാടിപ്പറമ്പിന്’ അവകാശികളായി രണ്ടുപേരുണ്ട്. ഒരാള് പള്ളിയില് കയറാതെ ജീവിച്ചതുകൊണ്ട്<br />തെമ്മാടിപ്പറമ്പിന് അവകാശിയായതാണ്. അപരന് ജീവിതം ഒരു മുഴം കയറില് അവസാനിപ്പിച്ചതുകൊണ്ടാണ് ‘തെമ്മാടിപ്പറമ്പി’ല് സ്ഥലം കിട്ടിയത് .(ഇപ്പോളാരേയും തെമ്മാടിപ്പറമ്പില് അടക്കാറില്ല. ദൈവത്തിനുമുന്നില് എല്ലാവരും സമ്നാരായതു കൊണ്ട് ആരേയും തെമ്മാടിപ്പറമ്പിലേക്ക് വിടാറില്ല.). കുന്നുകയറി പള്ളിമുറ്റത്ത് ചെന്നുകഴിഞ്ഞാല് നല്ല കാറ്റുംകാഴ്ചകളുമാണ് . സന്ധ്യ ആയിക്കാഴിഞ്ഞാല് എല്ലാവരും കുന്നിറങ്ങും. ആഗ്രഹങ്ങള് പൂര്ത്തിയാകാതെ ജന്മം ഒഴിഞ്ഞ എത്രയോ ആത്മാക്കള് ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്ന സ്ഥലമാണിത് . ഏതെങ്കിലും ഒരാത്മാവ് കയറിയാല് തീര്ന്നില്ലേ ജീവിതം ??</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">അല്പം പേടിയുണ്ടങ്കിലും ഈ സെമിത്തേരി ഞങ്ങള്ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. ‘തെമ്മാടിപ്പറ മ്പിനോട്’ ചേര്ന്ന് അടുത്ത പറമ്പില് വലിയ മൂവാണ്ടന് മാവുണ്ട്. മാവിന്റെ ചുവട് പെന്തിക്കൊസ്തുകാരുടെ സെമിത്തേരിയിലാണ്. (അവിടെ അന്തേവാസികള് വിരലില്എണ്ണാവുന്നവരേയുള്ളു). പള്ളിസെമിത്തേരിയില് നിന്ന് മാവിലെറിയാന് എന്താ സുഖം. സെമിത്തേരിയില് നില്ക്കുന്നതുകൊണ്ടായിരിക്കാം ഈ മാവിലെ മാങ്ങായുടെ രുചിക്കുമുന്നില് സേലം മാങ്ങായൊന്നും ഒന്നുമല്ല. തെമ്മാടിപ്പറമ്പായതുകൊണ്ട് ‘ധൈര്യശാലികള‘ല്ലാത്തവരാരും വന്ന് മാങ്ങാപറക്കാറില്ല. തെമ്മാടിപ്പറമ്പിലെ അവകാശികളുടെആറടിസ്ഥലത്തിനുമണ്ടയ്ക്ക് നിന്നുകൊണ്ടാണ് മാവിലേറ് . ഏപ്രില്-മെയ് മാസങ്ങളിലെ മാങ്ങാ സീസണിലാണ് ഹാശാ ആഴ്ചയും വെക്കേഷന് ബൈബിള് സ്കൂളും വരുന്നത്. അതോടെ സെമിത്തേരിയില് കിടക്കുന്നവന് കിടക്കപ്പൊറുതിയില്ലാതാവും. </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ഹാശാ ആഴ്ചയില് (ഓശാന ഞായര് മുതല് ഈസ്റ്റര് വരെയുള്ള ദിവസങ്ങള്) സന്ധ്യാപ്രാര്ത്ഥനയ്ക്ക് നേരത്തെ വീട്ടില് നിന്നിറങ്ങി പള്ളിപ്പറമ്പിലെത്ത് മാവിലേ തുടങ്ങും. ആരെറിഞ്ഞിട്ടാലും അത് എല്ലാവര്ക്കുമായിട്ട് വീതിച്ചേ തിന്നത്തൊള്ളൂ. ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച<br />വൈകിട്ട് പള്ളിയിലെ ആരാധനകഴിഞ്ഞിട്ട് പള്ളിയില് ഒരു കഞ്ഞികുടിയുണ്ട്. കടുകുമാങ്ങായും,പപ്പടവും,പയറുമൊക്കെ ഇളക്കിയുള്ള ഒരു കഞ്ഞികുടി. കഞ്ഞികുടിച്ച് വീട്ടില് പോയിട്ട് സന്ധ്യയ്ക്ക് തിരിച്ചുവരും. സന്ധ്യാ പ്രാര്ത്ഥന കഴിഞ്ഞ് പള്ളിയിലിരുന്ന് സങ്കീര്ത്തനം വായിക്കാനാണ് ഈ തിരിച്ചുവരവ് എന്നാണ് ഔദ്യോഗിക രേഖകളില് കാണാവുന്നത്. സങ്കീര്ത്തനം വായിച്ചുതുടങ്ങുമ്പോള് പള്ളിമൂപ്പന് വന്ന് വിളിക്കും. ഈ വിളിയും പ്രതീക്ഷിച്ചാണ് സങ്കീര്ത്തനം വായിച്ചു തുടങ്ങുന്നത്. വൈകിട്ടത്തെ കഞ്ഞിയില് അധികം വരുന്നത് സങ്കീര്ത്തനം വായിക്കാന് വരുന്നവര്ക്ക് പള്ളിമൂപ്പന് മാറ്റിവച്ചിട്ടു ണ്ടാവും. അത് കുടിക്കാനാണ് പള്ളിമൂപ്പന് വിളിക്കുന്നത്. വയറു നിറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞാല് ചിലവന്മാര് കിടന്നുറങ്ങും. നാലഞ്ച് മണിക്കൂറുകൊണ്ട് 150സങ്കീര്ത്തനവും വായിച്ചു കഴിയും. സങ്കീര്ത്തനങ്ങള് വായിച്ചുകഴിഞ്ഞാല് ധൈര്യശാലികള് മെഴുകുതിരി കത്തിച്ച് പള്ളിയില് നിന്ന് ഇറങ്ങും.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">മെഴുകുതിരികത്തിച്ച് പള്ളി അയ്യത്തേക്കിറങ്ങും. സെമിത്തേരിയുടെ ചുറ്റും തെങ്ങുണ്ട്. തേങ്ങാഇടാന് വേണ്ടിയാണ് മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പോക്ക്. പള്ളിമുറ്റത്തെ തെങ്ങില് നിന്ന് തേങ്ങായിട്ടാല് തേങ്ങാവീഴുന്ന ശബ്ദ്ദം കേട്ട് പളിമൂപ്പനോ അച്ചനോ<br />എഴുന്നേറ്റാല് സംഗതി പൊളിയും. അതുകൊണ്ട് ശവക്കോട്ടയിലെ തെങ്ങേലേ കയറൂ. (തേങ്ങാ തിന്നാനുള്ള ആക്രാന്തം മൂത്തിട്ടല്ല ഈ തേങ്ങാപറിക്കല് ... ഒരു രസം!!). മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിലാണ് തെങ്ങുകയറ്റം. ടോര്ച്ച് അടിക്കത്തില്ല. ടോര്ച്ച് അടിച്ച്<br />കൊടുക്കുന്നത് ആരെങ്കിലും കണ്ട് ‘തേങ്ങാക്കള്ളന് ‘ എന്ന് വിളിച്ചു കൂവിയാല് പിറ്റേന്ന് മുതല് നാട്ടിലെ പൊഴിഞ്ഞുവീണുപോകുന്ന തേങ്ങായ്ക്കുവരെ നമ്മള് സമാധാനം പറയേണ്ടിവരും. മെഴുകുതിരി ആകുമ്പോള് ആ റിസ്ക് ഇല്ല. മെഴുകുതിരി ഏതെങ്കിലും<br />കല്ലറയില് കത്തിച്ചു വച്ചാല് മതി. കല്ലറയില് കിടക്കുന്നവന് സമാധാനവും കിട്ടും നമുക്ക് വെട്ടവും കിട്ടും. കല്ലറയില് മെഴുകുതിരി കത്തിയിരിക്കുന്നതുകണ്ടാല് രാത്രിയിലാരും നോക്കത്തുമില്ല. അല്ലങ്കില് തന്നെ ഇരുട്ടിന്റെ ആത്മാക്കളായ ഞങ്ങളെ മെഴുകുതിരി<br />വെട്ടത്തിന്റെ നിഴലില് കണ്ടാല് ജീവനെക്കൊതിയുള്ളവരാരും ആ വഴിക്ക് ഒന്നുകൂടിനോക്കുകപോലുമില്ല. കൂടിവന്നാല് രണ്ട് തേങ്ങായിടും. അത്രയേയുള്ളു. തേങ്ങാതിന്നിട്ട് ആരെകൊണ്ടാവും ചെറിഞ്ഞോണ്ട് നടക്കാന് . അതുകൊണ്ട് രണ്ടേ രണ്ടു<br />തേങ്ങായിക്കപ്പുറത്തേക്ക് പോകാറില്ല. (കരിക്ക് നോക്കി ഇടാനറിയാവുന്ന പ്രൊഫഷണല് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് കിട്ടുന്ന തേങ്ങാകൊണ്ട് സംതൃപ്തരാവുകയാണ് പതിവ്.)</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">വര്ഷങ്ങളായി തുടര്ന്നുവന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച് തേങ്ങാപറിക്കല് ഒരു അനുഷ്ഠാനമായിത്തന്നെ മാറി ഞങ്ങള്ക്ക്. ആ വര്ഷവും ദുഃഖവെള്ളിയാഴ്ച് കഞ്ഞികുടിച്ച് സങ്കീര്ത്തനം വായിച്ചുകഴിഞ്ഞ് കത്തിച്ച് മെഴുകുതിരികളുമായി ശവക്കോട്ടയിലേക്ക്<br />ഇറങ്ങി. ‘ധൈര്യംമൂത്ത‘ രണ്ടുപേര് മെഴുകുതിരിയുമായി മാവിന് ചുവട്ടിലേക്ക് പോയി. മാങ്ങാപറക്കേണ്ടത് ‘തെമ്മാടിപറമ്പില്’ നിന്നാണ് എന്നുള്ളതൊന്നും അവര്ക്ക് പ്രശ്നമല്ലായിരുന്നു.“എടാ അങ്ങോട്ട് പോകേണ്ടാ“ എന്നൊന്നും പറഞ്ഞൊതൊന്നും<br />അവന്മാര് കേട്ടില്ല. രണ്ടുപേരൂടെ നെഞ്ചു വിരിച്ച് മാങ്ങാപറക്കി തിരിച്ചു വന്നു. ഈ സമയം കൊണ്ട് ഒരുത്തന് കയറി തേങ്ങാ ഇട്ടു. തേങ്ങാ ഇടിച്ചുകീറാതെ പൊതിച്ചെടുക്കാന് ശവപ്പറമ്പില് തന്നെ മാര്ഗ്ഗമുണ്ട്. ഒരു ശവക്കല്ലറയുടെ ചുറ്റും ചെറിയ കുന്തങ്ങള്<br />നാട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ( ഈ കുന്തങ്ങള് എന്തിനാണന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും മനസിലായിട്ടില്ല. ചില മതിലുകളുടെ മുകളില് ആരും അവിടേക്ക് അതിക്രമിച്ച് കടക്കാതിരിക്കാന് ആണിയും കുപ്പിച്ചില്ലുകളും വച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ഈ കല്ലറിയില് ആര് അതിക്രമിച്ചു<br />കയറാനാണ് ). പാരവച്ച് തേങ്ങാപൊതിക്കുന്നതുപോലെ ഈ കുന്തങ്ങളില് തേണ്ടാ പൊതിക്കാം. (ഈ കുന്തം തേങ്ങാപൊതിക്കല് എല്ലാവരേയും കൊണ്ടും പറ്റില്ല.).</span><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_7H7pPeuW24o/SZ2Sdoj5AyI/AAAAAAAAAxk/_-dZ31zH1VQ/s1600-h/savakotta.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5304556973914129186" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 219px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_7H7pPeuW24o/SZ2Sdoj5AyI/AAAAAAAAAxk/_-dZ31zH1VQ/s400/savakotta.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:130%;">മാങ്ങാപറക്കാന് പോയതില് ഒരുത്തനാണ് കല്ലറയുടെ കെട്ടില് മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചുവച്ചിട്ട് തേങ്ങാപൊതിക്കുന്നത്. ഒന്നാമത്തെ തേങ്ങാ പൊതിച്ചു കഴിഞ്ഞു. അവന് രണ്ടാമത്തെ തേങ്ങാപൊതിക്കാന് തുടങ്ങി. ഒന്നാമത്തെ തേങ്ങാപൊതിക്കുന്നതിനവന്<br />കൂട്ടിരുന്നവരെല്ലാം തേങ്ങാ പൊട്ടിക്കാനായി കല്ല് തേടിപ്പോയി. മെഴുകുതിരിയുടെ അരണ്ടവെളിച്ചത്തില് ശവപ്പറമ്പില് അവനൊറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് തേങ്ങാപൊതിക്കുകയാണ്. അപ്പച്ചന്മാരും അമ്മച്ചിമാരും ആഗ്രഹപൂര്ത്തീകരണത്തിനുമുമ്പ് ദൈവം വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോയവരും ഉറങ്ങുന്ന സെമിത്തേരിയില് അവന്മാത്രമേ ഉറങ്ങാതുള്ളു. പള്ളിമുറ്റത്ത് നില്ക്കുന്ന ഞങ്ങള്ക്കവനെ കാണാം. പെട്ടന്ന് കല്ലറയിലെ മെഴുകുതിരി വെട്ടം അണഞ്ഞു. ഉടനെ അവന്റെ കരച്ചിലും കേട്ടു. “ഓടിവരിനടാ എന്നെ അപ്പച്ചന്<br />പിടിച്ചടാ ...” .പള്ളിമുറ്റത്ത് തേങ്ങാ പൊട്ടിച്ചുകൊണ്ടു നിന്ന ഞങ്ങളെല്ലാവരും അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. അപ്പോഴും അവന് കരയുന്നുണ്ട്. “എന്നെ അപ്പച്ചന് വിടുന്നില്ലടാ... എന്നെ ഇപ്പോള് കൊണ്ടുപോകുമടാ ...” എന്നൊക്കെപറഞ്ഞാണ് അവന് കരയുന്നത് .അവന് ആലിലപോലെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്. കല്ലറയിലെ മെഴുകുതിരി കത്തിച്ചപ്പോഴാണ് അവനെ പിടിച്ച് അപ്പച്ചനെ<br />മനസിലാവുന്നത്. </span></div><br /><div><span style="font-size:130%;"></span></div><br /><div><br /><span style="font-size:130%;"><strong>കൈലി മടക്കികുത്താതെയാണ് ഇഷ്ടന് തേങ്ങാപൊതിച്ചത്. കാറ്റടിച്ച് മെഴുകുതിരി കെട്ടപ്പോള് ഇഷ്ടന്റെ കൈലി കുന്തത്തില് തറച്ച് കയറി കുരുങ്ങി. വെട്ടമില്ലാത്ത തുകൊണ്ട് കൈലി കുന്തത്തില് കയറി ഇരിക്കുന്നത് ഇഷ്ടന് കാണാന് പറ്റിയില്ല. കൈലി അപ്പച്ചന് കയറിപിടിച്ചന്നാണ് അവന് കരുതിയത് . <span style="color:#cc0000;">ദൈവം സഹായിച്ച് അവന്റെ വെളിവിനൊരു കൊഴപ്പവും പറ്റിയില്ല. </span></strong></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-3995427774258444478?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-3135990432924941192009-01-24T22:58:00.000+05:302009-01-24T22:59:26.572+05:30Heavenly Journey of Philiposr Mar Eusebius:<strong></strong><br /><strong>ഓര്ത്തഡോക്സ് സഭയുടെ തുമ്പമണ ഭദ്രാസനാധിപന് ആയിരുന്ന ഫിലിപ്പോസ് മാര് യൌസേബിയോസ് തിരുമേനിയുടെ കബറടക്ക ശുശ്രൂഷയുടെ (നഗരികാണിക്കല് വരെ) ഫോട്ടോകള് </strong><a href="http://www.bursoumachurch.com/"><strong>http://www.bursoumachurch.com/</strong></a><strong> എന്ന സൈറ്റില് ലഭ്യമാണ്.</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-313599043292494119?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-72400100549996244432009-01-18T17:14:00.000+05:302009-01-18T17:20:24.781+05:30ഒരു ഗള്ഫുകാരന്റെ ഇറങ്ങിപ്പോക്ക് (വീട്ടില് നിന്ന് ) :<span style="font-size:130%;">ഒരു ഗള്ഫുകാരന് സമൂഹത്തിലുള്ള സ്ഥാനം എന്താണ് ? പണം കായ്ക്കുന്ന മരം എന്നാണ് സാമാന്യ രീതിയിലുള്ള ഉത്തരം. നാട്ടില്പണത്തിനാവിശ്യമുള്ളപ്പോള് വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും ക്ലബുകാരും അമ്പലക്കാരും പള്ളിക്കാരും ചെന്ന് ആ മരത്തില് കുലുക്കും. അപ്പോഴെക്കെ ആവിശ്യത്തിലധികം പണം ആ മരത്തില് നിന്ന് വീണോളണം. അങ്ങനെ വീണില്ലങ്കില് ആ മരത്തിന്റെ സ്ഥാനം എന്താണന്ന് ഞാന് പറയാതെ തന്നെ നിങ്ങള്ക്കറിയാമല്ലോ ? (നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഒരു ശരാശരി ഗള്ഫുകാരന്റെ അവസ്ഥയാണിത് ) ... നാട്ടിലേക്ക് പ്രതീക്ഷകളോടെ ഓടിയെത്തുന്നവന്റെ മനസിലേക്ക് ശാപങ്ങളുടെ ഭാണ്ഡകെട്ട് അഴിച്ചിട്ടാല്അവന്റെ മാനസികാവസ്ഥ എന്തായിരിക്കൂം... തന്റെ ഇല്ലായ്മകളിലും വല്ലായ്മകളിലും തനിക്ക് താങ്ങായും തണലായും നില്ക്കേണ്ടഭാര്യയും കുഞ്ഞുങ്ങളും കുത്തുവാക്കുകള് കൊണ്ട് മുറിവേല്പ്പിച്ചാല് അവനെന്ത് ചെയ്യും ????<br /><br />നാട്ടില് ഒരു കൊച്ചു തയ്യല്ക്കടയുമായി ജീവിതം തുടങ്ങിയ അയാളിലേക്ക് പ്രണയത്തിന്റെ ഇളംകാറ്റ് വീശിയത് എപ്പോഴായിരിക്കും ? തന്റെ കടയുടെ മുന്നിലൂടെ എന്നും ടൈപ്പടിക്കാന് പോകുന്ന അവളെ എന്നുമുതലായിരിക്കും അയാള് ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങിയത് ? ഒളിക്കണ്ണാല് തുടങ്ങിയ നോട്ടം പ്രണയത്തിനു വഴിമാറി. അല്പം കോളിളക്കങ്ങള് സൃഷ്ടിച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെ വിവാഹം നടന്നു. പ്രണയത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിനു പിന്നിലെ ജീവിതത്തിന്റെ ഇരുട്ട് അവരിലും കടന്നുവന്നു. തയ്യല്ക്കടയിലെ വരുമാനം കൊണ്ട് ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാന് കഴിയുകയില്ലന്നുള്ള തിരിച്ചറിവില് എങ്ങനെയെങ്കിലും<br />ഗള്ഫിലേക്ക് പോകണമെന്നുള്ള ആഗ്രഹം അയാളിലുണ്ടായി. രണ്ടു പെണ്കുട്ടികള് ജനിച്ചകഴിഞ്ഞ പ്പോഴേക്കും എത്രയും പെട്ടന്ന് മറ്റൊരു ജോലിയിലേക്ക് തിരിയാന് തന്നെ അയാള് ആഗ്രഹിച്ചു. ആരോ അയാള്ക്കൊരു വിസ നല്കി. പ്രതീക്ഷകളോടെ അയാള് ഗള്ഫിലേക്ക് യാത്രതിരിച്ചു .( ഗള്ഫിലേക്ക് പോകുന്നതിനു മുമ്പ് ‘നല്ല ടാങ്ക് ‘ എന്നൊരു പേര് അയാള് സമ്പാദിച്ചിരുന്നു.).<br /><br />പത്തുപതിനഞ്ച് വര്ഷത്തെ ഗള്ഫ് വാസംകൊണ്ട് അയാളൊരു വീട് വച്ചു. തേച്ചതല്ലങ്കിലും അയാളുടെ ഭാര്യയും മക്കളും അതിലേക്ക് മാറി. രണ്ടു വര്ഷത്തിനുമുമ്പായിരുന്നു ഈ വീടുമാറ്റം. അയാളുടെ മൂത്തമകള് നേഴ്സിങ്ങ് പഠിച്ചിറങ്ങി. ഇളയ മകള്പ്ലസ്ടു വിന് പഠിക്കുന്നു. (ഒന്നു പറഞ്ഞോട്ടെ, അമ്മയും മക്കളും കഴിവതും ഓട്ടോയിലേ സഞ്ചിരിക്കാറുള്ളു. മക്കള് രണ്ടു പേരും<br />‘പരിഷ്കാരി‘കള് ആണന്ന് നാട്ടുകാര് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഈ പരിഷ്കാരത്തില് പലതും ഉണ്ടന്ന് കൂട്ടിക്കോളൂ ). മൂത്തമകള്ക്ക് പഠിച്ചിറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ ഉടനെ വിദേശത്ത് പോകണം. “നാട്ടിലെ ഏതെങ്കിലും ആശുപത്രിയില് കുറച്ചുനാള് നിന്നിട്ട് വിദേശത്തേക്ക് പോയാല് പോരെ എന്ന് കുടുംബക്കാര് ചോദിച്ചു എങ്കിലും അമ്മയും മകളും അത് കേട്ടില്ല.” .വിദേശത്തേക്ക്<br />പോകാന് ഒരു സ്റ്റുഡന്റ് വിസ മകള് ഒപ്പിച്ചെടുത്തു. ( വിസ സ്റ്റുഡന്റ് വിസ ആണന്ന് കുടുംബക്കാര് അറിയുന്നത് പെണ്ണ് പോകുന്നതിന്റെ തലേന്നാണ് ). വിസ ശരിയാകണമെങ്കില് ബാങ്കില് ബാലസ് വേണം . അമ്മയും മകളും അതിനും വഴി കണ്ടെത്തി. വീട് വില്ക്കുക ... അവര് വീടും വിറ്റു. അയാള് ആ വീട്ടില് ഒരു ദിവസം പോലും കിടന്നുറങ്ങിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.ഇളയമകള് സ്കൂളിലെ അച്ചടക്കം ലംഘിച്ചതിന് സ്കൂളില് നിന്ന് പുറത്താകും എന്ന സ്ഥിതി എത്തുകയും , അമ്മയുടെ കരച്ചിലിനു<br />മുന്നില് ഒരുവട്ടം കൂടി ക്ഷമിക്കാന് സ്കൂളുകാര് തയ്യാറായി.<br /><br />കഴിഞ്ഞ ക്രിസ്തുമസിന് അയാള് നാട്ടിലെത്തി . എന്നും വൈകിട്ട് അയാള് തനിക്ക് താമസിക്കാന് വിധിയില്ലാത്ത ‘തന്റെ വീട് ‘ പോയി കാണും. ഒരു ദിവസം അയാളോട് ആരോ ഇളയമകളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. അന്ന് വൈകിട്ട് അയാള് മകളോട് അവളുടെ പഠിത്തത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. താന് കേട്ടത് സത്യമാണോ എന്ന് അവളോട് ചോദിച്ചു. മകളുടെ സഹായത്തിന് അമ്മയെത്തി,ചേച്ചിയും അനുജത്തിയെ സഹായിക്കാന് എത്തി. അയാളുടെ നൂറുകൂട്ടം കുറ്റങ്ങള് അവര് അക്കമിട്ട് നിരത്തി.<br /><br />“ അവിധിക്ക് വരുമ്പോള് വരുമ്പോള് രണ്ട് നിക്കറ് കൊണ്ടുവന്നു തന്നാല് പെണ്പിള്ളാര്ക്ക് ഒന്നുമാവത്തില്ല“ മൂത്തമകള്<br />“ പപ്പ തരുന്ന കാശു സ്കൂളിലെ വണ്ടിക്ക് പോലും കൊടുക്കാന് കഴിയത്തില്ല “ ഇളയമകള്.<br />“ നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് പ്രയോജനമില്ലാത്തതു കൊണ്ടാ പിള്ളാര് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആവുന്നത് ...” ഭാര്യ.<br /><br />ഭാര്യയുടെയും മക്കളുടേയും വാക്കുകള് അയാളെ മുറിപ്പെടുത്തി. അയാളൊന്നും പറയാതെ ഷോള്ഡര് ബാഗില് കുറച്ച് വസ്ത്രങ്ങള് നിറച്ച് വീട്ടില് നിന്നിറങ്ങി. അനുജന്മാര് അനുനയിപ്പിച്ച് കൊണ്ടുവരാന് ശ്രമിച്ചു വെങ്കിലും അയാള് അനുനയത്തിന് തയ്യാറായില്ല.ഒരാഴ്ച എവിടയൊക്കയോ കറങ്ങി നടന്ന അയാളെ കണ്ടെത്തി വീട്ടിലേക്കിപ്പോള് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-7240010054999624443?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-33968016921850958672008-08-22T04:37:00.000+05:302008-08-22T04:39:38.548+05:30മലയാളികള് ഇത്രയും കാര്യങ്ങള് ചെയ്യുക :<strong>നേരത്തെ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട പണിമുടക്കില് ഉണ്ടാകുന്ന യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുകള്ക്കും സമരനേതാക്കള് ഉത്തരവാദികള്അല്ലന്ന് പറഞ്ഞ് നേതാക്കള് കൈ കഴുകിയ സ്ഥിതിക്ക് മലയാളികള് ഇത്രയും കാര്യങ്ങള് ചെയ്യുക :</strong><br /><br /><strong><a href="http://shibu1.blogspot.com/2008/08/blog-post_21.html">ഇവിടെ നോക്കുക :</a></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-3396801692185095867?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-42912226441379991182008-08-08T07:02:00.000+05:302008-08-08T07:04:05.846+05:30മരണങ്ങളെ തോല്പിച്ച അമ്മ:<span style="font-size:130%;">സന്തുഷ്ട കുടുംബം എന്നവരുടെ ജീവിതത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാമായിരുന്നു.അവര് എന്ന് പറഞ്ഞാല് അച്ചായനുംഅമ്മാമ്മയും അവരുടെ രണ്ട് പെണ്കുട്ടികളും.അച്ചായന് വാടകയ്ക്ക് ടെമ്പോ ഓടിക്കുകയായിരുന്നു.പെണ്കുട്ടികള് രണ്ടും യു.പി.സ്കൂളില് പഠിക്കുന്നു. ജീവിതത്തില് സാമ്പത്തികമായ വന് നേട്ടങ്ങള് ഇല്ലങ്കിലുംസന്തോഷകരമായ ജീവിതം. ഇതിനിടയിലാണ് അമ്മാമ്മയ്ക്ക് അസ്വസ്ഥതകള് ആരംഭിക്കുന്നത്. ശരീരവേദനയുമായി ആശുപത്രികള് കയറിയിറങ്ങി.പലഡോക്ടര്മാരും ടെസ്റ്റുകള്ക്ക് കുറിച്ചുകൊടുത്തു. കുറച്ചുനാളുകള്ക്ക്ശേഷം അവരുടെ സന്തോഷത്തിന്മേല് കരിനിഴല് വീഴ്ത്തികൊണ്ട് പരിശോധനാ റിസല്ട്ട് വന്നു.ക്യാന്സര് !!!..മരണം ഏത് നിമിഷവും കടന്ന് വരാം. അമ്മാമ്മയ്ക്ക് മരിക്കാന് ഭയമില്ലായിരുന്നു.ഒരു ദുഃഖംമാത്രം.പറക്കമുറ്റാത്ത രണ്ട് പെണ്മക്കള്. ഒരമ്മയുടെ കരുതലും സംരക്ഷണവും ഏറ്റവും കൂടുതല് വേണ്ടപ്രായത്തിലേക്ക് മക്കള് കടക്കുന്നതേയുള്ളൂ..</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">അമ്മാമ്മയുടെ അസുഖം അറിഞ്ഞതോടെ അച്ചായന് ഡൌണ് ആയിത്തുടങ്ങി. ഇത്രയുംകാലും തന്റെ കൂടെകഴിഞ്ഞവള്.അവള് മരണത്തിലേക്ക് നടന്ന് പോവുകയാണന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോള് മുതല് മനസ്സിന് തീപിടിക്കുന്നു.മരണത്തില് നിന്ന് ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവരാന് സാധ്യതയുണ്ടന്ന് ഡോക്ടര്മാര് നല്കിയഉറപ്പുകളില് അച്ചായന് പിടിച്ചുനിന്നു. പരിശോധനകള് മുറയ്ക്ക് നടന്നു.രോഗത്തിന്റെ കാഠിന്യത്തിന് കുറവുള്ളതായി പുതിയറിപ്പോര്ട്ടുകളില് കാണിച്ചു.കുടുംബത്തിനും ഡോക്ട്ര്മാര്ക്കും പ്രതീക്ഷകളായി.</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">ചികിത്സയ്ക്കായി ആശുപത്രിയില് പോകുന്നതിനുമുമ്പുള്ള ദിനങ്ങള്.പലരും അമ്മാമ്മയെ കാണാന് വന്നു.ഔചിത്യബോധമില്ലാത്ത ചില സന്ദര്ശകര് രോഗത്തിന്റെ ഭീകരതയെക്കുറിച്ച് തങ്ങളുടെ കൂടെ വന്ന്മറ്റ് സന്ദര്ശകര്ക്ക് അമ്മാമ്മയുടേയും അച്ചായന്റേയും മുന്നില് വച്ച് ക്ലാസുകള് എടുത്തു.പ്രാര്ത്ഥനാകൂട്ടങ്ങള് എത്തി അമ്മാമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി പ്രാര്ത്ഥിച്ചു.അതിലൊരു പ്രാര്ത്ഥനാകൂട്ടത്തിലെ ‘കര്ത്താവിന്റെ ദാസി’ പ്രാര്ത്ഥിച്ചത് വേദനയില്ലാത്ത മരണത്തിനു വേണ്ടിയാണ് .പ്രാര്ത്ഥനയില് പങ്കെടുത്ത അച്ചായന് അത്താങ്ങാവുന്നതില് അപ്പുറമായിരുന്നു.തന്നെ എല്ലാവരും കൂടി പറ്റിക്കുകയായിരുന്നോ ? തന്റെ ഭാര്യ മരണത്തിലേക്ക് തന്നെയാണോ പോകുന്നത്.അല്പം മദ്യംകൂടി അകത്ത് ഉള്ളതുകൊണ്ട് ചിന്തകള് തലതിരിഞ്ഞാണ്വരുന്നത് .</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">പിറ്റേന്ന് അച്ചായനെ ജനങ്ങള് കാണുന്നത് ഒരു പറങ്കിമാവില് തൂങ്ങി നില്ക്കുന്നതാണ്. “ഭാര്യയുടെ മരണംകാണാന് കഴിവില്ലാത്തതുകൊണ്ട് താന് പോകുന്നു.”.മക്കളെക്കുറിച്ച് അയാള് ഓര്ത്തില്ല.അമ്മാമ്മവാവിട്ട്നിലവിളിച്ചില്ല.പാവത്തിന് അതിനുള്ള കെല്പ് ഇല്ലായിരുന്നു. മരണത്തിലേക്ക് ദിവസങ്ങള് എണ്ണുന്നഅമ്മയും രണ്ട് പെണ്മക്കളും. അവരുടെ കണ്ണീര് കാണാതിരിക്കാന് ദൈവത്തിനു കഴിയുമോ?</span><br /><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;">പതിനഞ്ചോളം വര്ഷങ്ങള് ഇപ്പോള് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.മാസങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് മാത്രം കല്പിച്ചിരുന്നഅമ്മാമ്മ ഇപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നു.രണ്ട് പെണ്മക്കളേയും പഠിപ്പിച്ച് , ജോലിആയപ്പോള് വിവാഹംചെയ്തയച്ചു.വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനും അതീതമായ ഒരു ‘ശക്തി‘യുടെ ശക്തിയില് രോഗത്തിന്റെ തീവ്രതയില്നിന്ന് വിടുതല് കിട്ടി ഈ അമ്മ ജീവിക്കുന്നു.തന്റെ മക്കളുടെ ജീവിതം കാണാനായി.തനിക്ക് താങ്ങായിനില്ക്കേണ്ട ഭര്ത്താവ് മരണത്തെ അഭയം പ്രാപിച്ചപ്പോഴും ഈ അമ്മ അതിനെ അതിജീവിച്ചു ,സ്വന്തം രോഗത്തേയും,മരണത്തേയും തോല്പിച്ച് ഈ അമ്മ ജീവിക്കുന്നു.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-4291222644137999118?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-15267526128215350242008-08-06T06:56:00.000+05:302008-08-06T07:05:10.682+05:30പിള്ളമനസ്സില് കള്ളമില്ല :ഒരു ദിവസം അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് തങ്കച്ചന് ഉപദേശി പ്രാര്ത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു.ഇങ്ങനെ അതിരാവിലെഎഴുന്നേറ്റിരുന്ന് പ്രാര്ത്ഥിക്കുമ്പോള് തങ്കച്ചനുപദേശിക്ക് പല വെളിപാടുകളും കിട്ടിയിട്ടുണ്ടത്രെ ! നാട്ടില്തങ്കച്ചന് ഉപദേശിക്ക് വിലയില്ലങ്കിലും അങ്ങ് വടക്കോട്ടും തെക്കോട്ടും പോയാല് ഉപദേശിക്ക് ഭയങ്കരവിലയാണന്ന് (ഉപദേശിയുടെ പ്രാര്ത്ഥനയ്ക്കും) പലരും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തങ്കച്ചന് ഉപദേശി പ്രാര്ത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള് അതാവരുന്നു ഒരു വെളിപാട്.”തങ്കച്ചാ,എഴുന്നേല്ക്കൂ ,ചെരുപ്പെടുത്ത് കാലില് ഇടൂ,നമ്മുടെ അയ്യത്ത്(പറമ്പില്) ഒരു പട്ടി ചത്തുകിടക്കുന്നു“.വെളിപാട് കിട്ടിയ ഉടനെ തങ്കച്ചന് ഉപദേശിപ്രാര്ത്ഥന അര്ദ്ധവിരാമത്തില് നിര്ത്തി എഴുന്നേറ്റു,ചെരുപ്പെടുത്തിട്ട് അയ്യത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.<br /><br />അയ്യത്തിന്റെ അതിരു പിടിച്ച് ഉപദേശി നടന്നു.അവസാനം പട്ടിയെ കണ്ടെത്തി.ഉപദേശിയുടെ മൂന്നാമത്തെ അയ്യത്ത് , അയിലോക്കത്തെ വീടിനോട് ചേര്ന്നാണ് പട്ടികിടക്കുന്നത്.ഉപദേശിപട്ടിയുടെ ചുറ്റും ഒന്ന് നടന്നുനോക്കി.ആരോ വിഷം വച്ച് കൊന്നതാണ് .ഏതായാലും പട്ടിയെ കുഴിച്ചിടണം.പട്ടിയെ കണ്ടയുടനെ ആരുടെ വീട്ടിലെ പട്ടിയാണന്ന് ഉപദേശിക്ക് മനസ്സിലായി.<br /><br />എന്നാലും പട്ടി എങ്ങനെ തന്റെ അയ്യത്ത് വന്നു എന്ന് അറിയണമല്ലോ ?പട്ടികിടക്കുന്ന അയ്യത്തിന്റെനേരെയുള്ള വീട്ടിലെ അച്ചായനും അമ്മാമ്മയും കൊച്ചുപയ്യനും(ഈ അച്ചായന്റെ അനിയന്റെ മകനാണ്) മുറ്റത്ത് നില്പ്പുണ്ട്. തങ്കച്ചന് ഉപദേശി അവരോട് തന്നെ ചോദിക്കാന് തീരുമാനിച്ചു.“ഈ പട്ടിയെങ്ങനാ ഇവിടെ വന്നതന്ന് അറിയാമോ ?”ഉപദേശിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അച്ചായനും അമ്മാമ്മയും കൈമലര്ത്തി.പട്ടിയെന്ന് പറയുന്ന ജീവിയെഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലേ എന്നുള്ള ഭാവത്തില് അച്ചായനും അമ്മാമ്മയും നിന്നു.അവരറിയാതെ ഒരിക്കലുംപട്ടി തന്റെ അയ്യത്ത് വരത്തില്ലന്നുള്ള വാദത്തില് മുറുകെ പിടിച്ച് ഉപദേശി കത്തിക്കയറുകയാണ് .<br /><br />“എങ്ങനാ ഈ പട്ടി എന്റെ അയ്യത്ത് വന്നതെന്ന് അറിയത്തില്ലല്ലോ ?”ഉപദേശി അവസാനമായി ചോദിച്ചു.”അറിയത്തില്ല.. ഞാനിപ്പോഴാണ് ഈ പട്ടിയെ കാണുന്നത് “അച്ചായന് ഉത്തരം നല്കി.അച്ചയന്റേയും അമ്മാമ്മയുടേയും കൂടെ മുറ്റത്ത് നിന്ന് പല്ലു തേച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കൊച്ചുപയ്യന് ക്ഷമയങ്ങ്നശിച്ചു.അവന് തന്റെ വലിയപപ്പായുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു<strong>.”എടാ പൊട്ടാ ,നീ ഇത്ര പെട്ടന്ന് മറന്ന് പോയോ?നീ അല്ലിയോടാ പൊട്ടാ നുമ്പേ പട്ടിയെ എടുത്ത് നമ്മുടെ മുറ്റത്ത് നിന്ന് അങ്ങോട്ട് ഇട്ടത് ?”</strong><br /><strong></strong><br />പിന്നത്തെ കാര്യം ഒന്നും പറയേണ്ടായല്ലോ ...ഉപദേശിയെ സഹായിക്കാന് ഉപദേശി അമ്മാമ്മയും എത്തി.അടിയുടെ വക്കോളം എത്തിയ പ്രശ്നം നാട്ടുകാര് ഇടപെട്ട് പറഞ്ഞു തീര്ത്തു.<br /><strong></strong><br /><span style="color:#cccccc;">(ഉപദേശിക്ക് പ്രാര്ത്ഥനാസമയത്ത് കിട്ടിയ വെളിപാട് എവിടെ നിന്നാണന്ന് അറിയാമോ ? തന്റെഭാര്യയില് നിന്നു തന്നെ .”തങ്കച്ചാ,എഴുന്നേല്ക്കൂ ,ചെരുപ്പെടുത്ത് കാലില് ഇടൂ, നമ്മുടെ അയ്യത്ത്(പറമ്പില്) ഒരു പട്ടി ചത്തുകിടക്കുന്നു“.ഉപദേശി അമ്മാമ്മയുടെ ശബ്ദ്ദം തന്നെ ആയിരുന്നു.)</span><br /><strong></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-1526752612821535024?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-18745331895814380782008-08-03T15:51:00.000+05:302008-08-06T07:21:10.735+05:30കല്യാണ രാത്രിയിലെ നിലവിളി :കെട്ട് ചെറുക്കന്റെ പള്ളിയില് വച്ച് നടത്തിയാല് ചെറുക്കന്റെ വീടുകയറി ചെറുക്കനും പെണ്ണും പെണ്ണിന്റെവീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതാണ് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ ക്രിസ്ത്യാനികളിലെ നാട്ടുനടപ്പ്.പെണ്ണിന്റെ വീട് വളരെദൂരെയാണങ്കില് മാത്രം വീടുകയറലും മറ്റും ചെറുക്കന്റെ വീട്ടില് വച്ചങ്ങ് നടത്തും.ഇത് നാട്ടുനടപ്പാണേ.നമ്മളുണ്ടാക്കുന്ന ചട്ടങ്ങള് നമ്മള്ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോള് മാറ്റാമല്ലോ ?<br /><br />നമ്മുടെ നായകന് കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് നായികയും കൂട്ടി ചെറുക്കന്റെ വീടുകയറി.അമ്മായിഅമ്മ കത്തിച്ചുകൊടുത്ത നിലവിളക്ക് വാങ്ങി വലതുകാല് വച്ച് മരുമകള് അകത്തേക്ക് കയറി.അമ്മായിഅപ്പന്കാര്ന്നോര് വീഡിയോയൊക്ക് പോസ് ചെയ്ത് അങ്ങനെ തിളങ്ങി നില്ക്കുകയാണ് .അമ്മായിഅമ്മ കൊണ്ടുകൊടുത്ത് പാല് മരുമകള് വാങ്ങിക്കുടിച്ചു.നാട്ടുനടപ്പിന് ഒരു മാറ്റം അനിവാര്യം ആയതുകൊണ്ട് നായകനുംനായികയും(വധൂവരന്മാര്) ചെറുക്കന്റെ വീട്ടില് തന്നെ തങ്ങാന് തീരുമാനിച്ചുറച്ചിരുന്നു.<br /><br />സൂര്യന്റെ നിഴലിന് കിഴക്കോട്ട് നീളം വയ്ക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് നവവരന് ആധികൂടി.എടാ സൂര്യാ പെട്ടന്നോന്ന്അസ്തമിക്കടാ എന്ന് നവവരന് മനസ്സില് പറഞ്ഞു.സൂര്യനുണ്ടോ അത് കേള്ക്കുന്നത് ?കല്യാണമാണങ്കിലുംഅടീയന്തരമാണങ്കിലും സൂര്യന് അവന്റെ പണി കൃത്യനിഷ്ഠയോടങ്ങ് ചെയ്യും.അവസാനം എണ്ണി എണ്ണിനേരം രാത്രിയാക്കി.തടത്തില് ദിനേശനെപ്പോലെ ആകാതിരിക്കാന് തലയിണമന്ത്രം അഞ്ചാറു പ്രാവിശ്യമാണ്കഥാനായകന് കണ്ടത്.<br /><br />അത്താഴം കഴിക്കാനായി ചെറുക്കനും പെണ്ണും അടക്കളയില് എത്തി.അമ്മായിഅമ്മ ചട്ടിയും കലവുമൊക്കെമരുമോളെ കാണിച്ചുകൊടുത്തു.പ്രാണപ്രിയന് പ്രേയസ്സി ചോറുവിളമ്പി.രണ്ട് പേരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണംകഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റു.മരുമകളുടെ കൈയ്യില് പാലുഗ്ലാസും കൊടുത്തിട്ടാണ് അമ്മായി അമ്മ തന്റെ കെട്ടിയോന്ചോറ് വിളമ്പിയത്.കാര്ന്നോരും കാര്ന്നോത്തിയുംകൂടി ഉമ്മറപ്പടിയിലിരുന്ന് അത്താഴം കഴിക്കാന് തുടങ്ങി.മണിയറയുടെ വാതില് വലിച്ചടയ്ക്കുന്ന ശബ്ദ്ദവും കേട്ടു.(മഴക്കാലമായതുകൊണ്ട് വാതിലങ്ങോട്ട് വലിച്ചടച്ചില്ലങ്കില് കുറ്റിയിടാന് പറ്റത്തില്ല.).<br /><br />ചോറിലേക്ക് കൈയ്യിട്ട ഉടനെ ഒരു നിലവിളി ശബ്ദ്ദം കേട്ട് കാര്ന്നോരുടെ കൈയ്യില് നിന്ന് ചോറുപാത്രംനിലത്ത് വീണു.നിലവിളി മകന്റെ മണിയറയില് നിന്നാണന്നും നിലവിളിശബ്ദ്ദം മരുമകളുടെ നിലവിളിആണന്നും മനസ്സിലാക്കാന് കാര്ന്നോര്ക്ക് അല്പസമയം വേണ്ടിവന്നു.ആ നിലവിളി ശബ്ദ്ദം തന്റെ വീടുംകടന്ന് അയലോക്കത്തെ വീടുകള് വരെ എത്തിയന്ന് കാര്ന്നോര്ക്ക് മനസ്സിലായി.കാര്ന്നോരുംകാര്ന്നോത്തിയും മണിയറവാതിക്കല് എത്തി.“എന്തോന്നാടാ ,നീ കൊച്ചിനെ പേടിപ്പിക്കുന്നത് ?”അപ്പന്മകനോട് വാതിക്കല് നിന്ന് ചോദിച്ചു.അകത്ത് എന്തക്കയോ തട്ടിമറിയുന്ന ശബ്ദ്ദവും കൂടി കേട്ടപ്പോള്അകത്ത് മൂന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം നടക്കുവാണോ എന്നവര് സംശയിച്ചെങ്കില് കുറ്റം പറയാന് പറ്റത്തില്ലല്ലോ ?<br /><br />വാതില് തുറന്ന് വിയര്പ്പ് നിറഞ്ഞ മുഖത്തോട് മകന് ഇറങ്ങിവന്നു.അവനങ്ങ് നന്നായി അണയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നു.അവന്റെ തൊട്ടുപുറകെ തന്റെ നിലവിളി ഒന്നന്നൊര നിലവിളിആയിപ്പോയന്നുള്ള ഭാവത്തോടെമരുമകളും ഇറങ്ങിവന്നപ്പോള് അപ്പനുമമ്മയും മകനെ സംശയത്തോടെ നോക്കി.നീ എന്തോ പണിയാടാഒപ്പിച്ചത് എന്ന് ഭാവത്തില് അപ്പന് മോനെ നോക്കി.ഇതിലൊന്നും വലിയകാര്യമില്ലന്നുള്ള ഭാവത്തില്അമ്മായിഅമ്മ മരുമകളെ നോക്കി.നിലവിളി ശബ്ദ്ദംകേട്ട അയല്വക്കക്കാര് മുറ്റത്തേക്ക് കയറിവന്നു.<br /><br />പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മകന് ആശാരിയെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് വന്ന് തങ്ങളുടെ കിടപ്പുമുറിക്ക് സീലിംങ്ങ് അടിപ്പിച്ചപ്പോഴാണ് തലേന്ന് രാത്രിയിലെ നിലവിളി രഹസ്യം പുറത്തായത്.കട്ടിലില് കിടന്ന പെണ്ണിന്റെ(നവവധു)തലയ്ക്ക്ലോട്ട് ഓടിനിടയില് നിന്ന് ഒരെലി പിടിവിട്ട് വീണു.എലിയെ കണ്ടാണ് പെണ്ണ് നിലവിളിച്ചത്.തങ്ങളുടെ മണയറയില് അതിക്രമിച്ച് കടന്ന എലിയെ തുരത്താന് നവവരന് നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളാണ്മൂന്നാം ലോകമഹായുദ്ധമായി തോന്നിയത് .<br /><br />ആശാരിപോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള് അപ്പന് മകനോട് പറഞ്ഞു...”ഞാനോര്ത്തടാ മോനേ ,നീ എന്തെങ്കിലുംകാണിച്ച് അവളെ പേടിപ്പിച്ചതാണന്ന് ...”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-1874533189581438078?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-9809867118617267692008-05-18T21:58:00.003+05:302008-05-18T22:00:53.384+05:30ഡോക്ടര്മാരുടെ മരുന്നെഴുത്ത് ആരു വായിച്ചെടുക്കും ????കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയില് ഒരു ദിവസം ആശുപത്രിയില് പോകണമായിരുന്നു.അതിനു മുമ്പ് ഡോക്ടറെകണ്ടപ്പോള് കുറിച്ചു തന്ന ബ്ലഡ് ടെസ്റ്റിന്റെ റിസല്ട്ടും പിടിച്ച് പേര് വിളിച്ചപ്പോള് ഡോക്ടറുടെമുറിയിലേക്ക് കയറി.ഞാന് കാണുന്ന ഡോക്ടറുടെ കൂടെ ഒരു ലേഡി ഡോക്ടര് ഇരിപ്പുണ്ട്.എന്റെ ഫയല് ഞാന് കാണുന്ന ഡോക്ടറുടെ മുന്നില് തുറന്നു വച്ചിട്ടുണ്ട്.ആ ഫയലില് എന്റെപഴയ ബ്ലഡ് റിസല്ട്ട് പിന് ചെയ്ത് വച്ചിരിക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണാം.<br /><br />ഡോക്ടര് എന്നെയൊന്നു നോക്കിയിട്ട് എന്റെ കൈയ്യില് നിന്ന് ബ്ലഡ് റിസല്ട്ട് വാങ്ങി മുന്നില് വച്ചു.ഡോക്ടറുടെ മുന്നില് മറ്റൊരു ഫയലും തുറന്നു വച്ചിരിപ്പുണ്ട്.ഡോക്ട്ര് ഫോണില് കൂടി ആരയോവിളിച്ചു.സംസാരത്തില് നിന്ന് ഫോണിന്റെ മറിതലയ്ക്കലും മറ്റൊരു ഡോക്ടറാണന്ന് മനസ്സിലായി.ഡോക്ടര് ഫോണ് വച്ചയുടനെ നേഴ്സ് മറ്റൊരു നമ്പര് കുത്തി ആരയോ വിളിക്കുന്നു.നഴ്സ്ഫോണ് വച്ചയുടനെ ഡോക്ടര് വീണ്ടും ആരയോ വിളിക്കുന്നു.ലേഡി ഡോക്ടറാണങ്കില് എന്റെഫയലിന്റെ കൂടെ തുറന്നു വച്ചിരുന്ന ഫയലില് നോക്കി ഒരു പേപ്പറില് എന്തക്കയോ എഴുതുകയാണ്.അവരെഴുതുന്ന പേപ്പറിലേക്ക് ഞാന് നോക്കി.പിള്ളാര് എമ്പോസിക്ഷന് എഴുതുന്നതുപോലെഎന്തോ എഴുതികൂട്ടുകയാണ്.പത്തുമിനിട്ട് ഞാനവിടെ ഇരുന്നു.<br /><br />കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് എനിക്ക് സംഗതി പിടികിട്ടി.എന്റെ ഫയലിന്റെ കൂടെ ഇരിക്കുന്നത് ഐസിയുവില് കിടക്കുന്ന ഏതോ ഒരു പേഷ്യന്റിന്റെ ഫയലാണ്.ആ രോഗിയെ രാവിലെ നോക്കിയഡോക്ടര് ആ ഫയലില് എന്തോ മരുന്നിന് കുറിച്ചു.ഫയലുമായി ഡ്യൂട്ടി നഴ്സ് ഫാര്മസിയില്ചെന്നപ്പോള് അവിടെ നില്ക്കുന്നവര്ക്ക് ആ മരുന്നിന്റെ പേര് ശരിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാന് പറ്റിയില്ല.നഴ്സ് ആ ഫയലും കൊണ്ട് ഡ്യൂട്ടി റൂമിലേക്ക് തിരിച്ചു പോന്നു.അവിടയും ആ മരുന്നിന്റെ പേര്വായിച്ചെടുക്കാന് ആര്ക്കും കഴിഞ്ഞില്ല.തട്ടിപോകാറായി കിടക്കുന്ന രോഗിക്ക് മരുന്ന് കൊടുക്കുകയുംവേണം.മരുന്ന് എഴുതിയ ഡോക്ടറെ വിളിച്ചപ്പോള് പുള്ളിക്കാരന് സ്വിച്ച് ഓഫ്.ഡോക്ടറെ തിരക്കിനടന്നിട്ട് കണ്ടില്ല.ഡ്യൂട്ടിയിലുള്ള ഡോക്ടര്മാര് പലരും പലരീതിയിലാണ് ആ മരുന്നിന്റെ പേര് വായിച്ചെടുത്തത്.<br /><br />എന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന ലേഡി ഡോക്ടര് ആ മരുന്നിന്റെ പേര് പലരീതിയില് എഴുതി നോക്കുകയാണ്.ഞാന് ഡോക്ടറുടെ മുറിയില് നിന്ന് ഇറങ്ങുന്നതു വരെയും അവര് പേരെഴുതി തീര്ന്നിരുന്നില്ല.അവരെല്ലാവരു കൂടി മരുന്നിന്റെ പേര് വായിച്ചെടുത്തോ എന്നനെക്കറിയില്ല.<br /><br />ഒരു ഡോക്ടര് എഴുതുന്ന മരുന്ന് മറ്റൊരു ഡോക്ടര്ക്ക് പോലും വായിച്ചെടുക്കാന് പറ്റുന്നില്ലഎന്നുവച്ചാല് രോഗികള് എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്.??? മെഡിക്കല് സ്റ്റോര്കാര് ഈ കുറിപ്പടികള്എങ്ങനെയാണ് വായിച്ചെടുക്കുന്നത് ? <strong>മരുന്നിന്റെ പേര് ക്യാപ്പിറ്റല് ലറ്ററില് എഴുതിയാല്ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. </strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-980986711861726769?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-80038532304570790672007-10-08T08:16:00.000+05:302007-10-08T08:26:38.013+05:30പരീക്ഷഇത് ഇന്നലെ(07/10/2007) നടന്ന SBI യുടെ Asst.Manager(System) ടെസ്റ്റിന്റെ അനുഭവമാണിത്..<br /><br />ഞായറാഴത്തെ(07/10/2007) പരീക്ഷ എഴുതാന് ഞാന് ശനിയാഴചതന്നെ(06/10/2007) തിരുവനന്തപുരത്ത്<br />എത്തി.കവടിയാറിലാണ് പരീക്ഷ.സ്ഥലത്തിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്ര പരമായ കിടപ്പ് മനസ്സിലാക്കാനായി (ജോഗ്രഫിക്കല് സ്റ്റഡി)ശനിയാഴ്ച തന്നെ കവടിയാര് സന്ദര്ശിക്കാന് തീരുമാനിച്ചു.തമ്പാനൂരില് നിന്ന് നെടുമങ്ങാട് ബസ്സില് കയറി. സ്ഥലം അറിയാത്തതുകൊണ്ട് ടിക്കറ്റ് എടുത്തപ്പോള് കണ്ടക്ടറെ സ്ഥലം എത്തുമ്പോള് പറയണമെന്ന് ചട്ടം കെട്ടി.<br />നാലു രൂപയുടെ ദൂരം കഴിഞ്ഞിട്ടും സ്ഥലം എത്താതായപ്പോള് കവടിയാറിയില്ലേയെന്ന് അടുത്തിരുന്നാളോട് ചോദിച്ചു. കവടിയാര് കഴിഞ്ഞിട്ട് പത്തുമിനിട്ടായെന്നയാള് പറഞ്ഞു.അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിലിറങ്ങി തിരിച്ചു കയറി.(നമ്മുടെ ട്രാന്സ്പോര്ട്ട് കോര്പ്പറേഷന് ലാഭത്തിലോടുന്നതിന്റെ രഹസ്യം മനസ്സിലായല്ലോ?)<br /> അക്കാമ്മചെറിയാന്റെ പ്രതിമ ലാന്ഡ് മാര്ക്കായി ജോഗ്രഫിക്കല് സ്റ്റഡി നടത്തി.ജോഗ്രഫിക്കല് സ്റ്റഡി നടത്തുന്നതിന് പല ഗുണങ്ങളുണ്ട്.പ്രത്യേകിച്ച് കുറുക്കുവഴികളും,ഇടവഴികളും,ഊടുവഴികളും മനസ്സിലാക്കിവച്ചിരുന്നാല്. ശനിയാഴത്തെ ദൌത്യം തീര്ത്ത് ഞാന് മടങ്ങി.<br /> ഞായറാഴ്ച് രാവിലെ വീണ്ടുമിറങ്ങി.ക്രൈസ്റ്റ് നഗറിന്റെ 34ആം നമ്പര് മുറിയില് ഞാന് കയറി.എന്റെ നമ്പര് അവസാനത്തെ ബഞ്ചില്.സ്കൂളില് പഠിക്കുമ്പോള് മുതലേ പിന് ബഞ്ചാണ് നമ്മുടെ പ്രവര്ത്തന മണ്ഡലം. പിന്ബഞ്ചിലിരുന്നാല് പലതാണ് ഗുണം.പ്രധാന നേട്ടം വായ്നോട്ടം തന്നെ. തല പുറകോട്ട് തിരിക്കാതെ എല്ലാവരേയും കാണാം.(ഇതിലും വലിയ ഒരു നേട്ടം പലപ്പോഴും പിന്ബഞ്ചുകാര്ക്ക് കിട്ടാറുണ്ട്.അത് പിന്<br />ബഞ്ചിലിരുന്നുതന്നെ അറിയേണ്ടതാണ്.)തീര്ന്നില്ല വായ്നോട്ടകഥകള്,പിന്നിലിരുന്ന് അല്ലങ്കില് പിന്നാലെ നടന്ന് ആരാണ് വായ്നോട്ടം നടത്താത്തത്.(എല്ലാ കവികളും സ്ത്രികളെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.അവരെല്ലാം തലമുടിയെക്കുറിച്ച് വര്ണ്ണിച്ചിട്ടുണ്ട്.അതും മുട്ടറ്റം വരെകിടക്കുന്ന തലമുടിയെക്കുറിച്ച്;ഏതായാലും പിന്നാലെ നടക്കാതെ മുട്ടറ്റം വരെകിടക്കുന്ന മുടിയെക്കുറിച്ച് അറിയത്തില്ലല്ലോ???? പെണ്കുട്ടികള് ശ്രദ്ധിക്കുക! നിങ്ങളുടെ പിന്നാലെ നടക്കുന്ന വായിനോക്കി നാളെയൊരു കവിയാകത്തില്ലന്നാരറിഞ്ഞു.)<br /> ഒന്പതരമണിയായപ്പോള് ആയുധങ്ങളെല്ലാം എടുത്ത് അങ്കത്തിന് തയ്യാറായി.ആന്സര് ഷീറ്റ് ഫില് ചെയ്യാനായി കിട്ടി.പത്തക്കമുള്ള റോള് നമ്പര് എഴുതാന് നോക്കുമ്പോള് എട്ട് കോളങ്ങളേയുള്ളു.ആരും റോള് നമ്പര് എഴുതരുതെന്ന് അറിയിപ്പ് കിട്ടി.റോള് നമ്പര് വിട്ട് അടുത്ത കോളങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു.പതിനാറാം കോളത്തില് എത്തിയപ്പോള് വീണ്ടും പ്രശനം.പതിമൂന്നന്ന് കറപ്പിക്കാന് കോളം ഇല്ല.പ്രശനങ്ങള്ക്ക് പരിഹാരമായത് പെട്ടന്നാണ്.ആദ്യത്തെ രണ്ടക്കങ്ങള് കോമണ് ആയതുകൊണ്ട് ആദ്യത്തെ രണ്ടക്കങ്ങള് റോള് നമ്പര് കോളത്തില് എഴുതേണ്ടതില്ലന്ന്.പതിനാറാം കോളം കറുപ്പിക്കുകയേ വേണ്ടാന്ന്. ഇത്തരം നോട്ടപിശകുകള് പരിഹരിക്കാന് ഒറ്റ വഴിയേയുള്ളു.അച്ചടികളെല്ലാം നമ്മുടെ sslc പേപ്പര് അച്ചടിക്കുന്നവരെ ഏല്പ്പിക്കുക!!!<br /><br /> പത്തുമണിയായപ്പോള് യുദ്ധം തുടങ്ങി.ചോദ്യങ്ങളെല്ലാം വായിക്കാന് പെട്ടൊരു പാടേ.ചോദ്യങ്ങളെല്ലാം ഹിന്ദിയിലും ഉണ്ട്.നാലാം ക്ലാസ്സില് പഠിച്ചുതുടങ്ങിയ ഇംഗ്ലീഷ് വായിച്ചിട്ട് മനസ്സിലാവുന്നില്ല,അപ്പോള് അഞ്ചാം ക്ലാസ്സു തൊട്ട് പത്താം ക്ലാസ്സുവരെ മാത്രം പഠിച്ച ഹിന്ദി മനസ്സിലാവുമോ?വെറുതെയല്ല ഹിന്ദിക്കാര് എല്ലാ പരീക്ഷകളിലും ജയിക്കുന്നത്.ഒന്നുമില്ലങ്കിലും അവന്മാര്ക്കൊക്കെ ചോദ്യമെങ്കിലും മനസ്സിലാവുമല്ലോ?ഇവന്മാര്ക്കൊക്കെ<br />ചോദ്യങ്ങള് മലയാളത്തിലൂടെ അച്ചടിച്ചാലെന്താണ് കുഴപ്പം.<br /><br /> ആരാണപ്പാ ഈ ചോദ്യങ്ങളെല്ലാം ഇടുന്നത്?അവന്മാരുടെയൊക്കെ തല എന്തോ തലയായിരിക്കും?<br />പതിനൊന്നരയായപ്പോള് ആദ്യ ഘട്ടം കഴിഞ്ഞു.ഇനി പന്ത്രണ്ടുവരെ രണ്ടാം ഘട്ടമാണ്.നിനച്ചിരിക്കാത്ത സമയത്ത് അടുത്ത അറിയിപ്പ് എത്തി.രണ്ടാം ഘട്ടം തുടങ്ങിയതുകൊണ്ട് ഒന്നാം ഘട്ടത്തിലെ ചോദ്യങ്ങള്ക്ക് ഉത്തരം കറപ്പിക്കാന് പാടില്ല.ഒരൊറ്റ ചോദ്യപേപ്പറാണ് .അതിലെ പേപ്പര് പുറകോട്ട് മറിക്കല്ലന്നാണ് അറിയിപ്പ്.<br /><br /> പതിനൊന്നേമുക്കാലായപ്പോള് കറുപ്പീരെല്ലാം കഴിഞ്ഞു.ഞാനെന്റെ ആന്സര് ഷീറ്റിലോട്ട് നോക്കി.ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ തിയേറ്ററില് സെക്കന്ഡ് ഷോയ്ക്ക് ആളിരിക്കുന്നതു പോലെയാണ് ആന്സര് ഷീറ്റ്.അവിടെയും ഇവിടെയുമൊക്കെ ഓരോരോ കറപ്പുകള്.എന്റെ ആന്സര് ഷീറ്റ് കണ്ടിട്ട് എനിക്കുതന്നെ വിഷമം തോന്നി.<br />പണ്ടേ എനിക്കല്പം അനുസരണശീലം കൂടുതലാണ്.അതുകൊണ്ട് ചോദ്യപേപ്പര് മറിക്കാനൊരു മടി.പണ്ട് ദൈവം ലോത്തിന്റെ കുടുംബത്തോട് തിരിഞ്ഞുനോക്കല്ലന്ന് പറഞ്ഞിട്ടം, ലോത്തിന്റെ ഭാര്യ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതുകൊണ്ട് ഉപ്പുതൂണായതുകൊണ്ട് അത്തരം തിരിഞ്ഞുനോട്ടം പരിപാടി വേണ്ടാന്ന് ഞാന് തീരുമാനിച്ചു.<br /><br /> ചോദ്യപേപ്പര് തിരിച്ചാലല്ലേ പ്രശ്നം.പണ്ട് സ്കൂളില് പഠിക്കുമ്പോള് അവസാനത്തെ ബഞ്ചിലിരുന്നൊരു<br />പരിപാടിയുണ്ട്.പുസ്തകത്തില് ഇട്ടുകൊണ്ട് പോകുന്ന റബ്ബര് കറക്കിവച്ച് അതിനകത്ത് കുത്തുന്ന ഒരു കളി.വല്ലഭന് പുല്ലും ആയുധമാണല്ലോ? പിന്നീടൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല. കണ്ണുമടച്ച് കറപ്പിക്കാന് തുടങ്ങി.ഒന്നും മറിയാത്തവനും എല്ലാമറിയാവുന്നവനും ഒന്നും പേടിക്കേണ്ടാന്ന് ആരോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ? പന്ത്രണ്ടുമണിയുടെ ബല്ല് മുഴങ്ങിയ ഉടനെ ആന്സര് ഷീറ്റ് നല്കി ഇറങ്ങി.തമ്പാനൂരില് നിന്ന് പന്ത്രണ്ടരയ്ക്കുള്ള പത്തനംതിട്ടയ്ക്കുള്ള ബസ്സില് കയറി.... <br />യാത്രകള് അവസാനിക്കുന്നില്ലല്ലോ????<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-8003853230457079067?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5996240820088052529.post-27511359042805676822007-10-07T21:37:00.000+05:302007-10-07T21:43:31.669+05:30അപേക്ഷ<div align="center"><strong><u>അപേക്ഷ</u></strong> </div><p>തലക്കെട്ട് :ചരട്,നൂല് തുടങ്ങിയവയുടെ സ്വീകരണം<br />അവതാരക:ഗോപുമോന്റെ അമ്മ<br /><br />വിഷയം:<br />സ്നേഹം നിറഞ്ഞവരെ,വളരെ വിഷമത്തോടെയാണ് ഞാനീ അപേക്ഷ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.എന്റെ മകന് ഗോപുക്കുട്ടന് കഴിഞ്ഞ ചില കളികളില് തല്ലുകൊള്ളിത്തരം കാണിച്ചത് നിങ്ങള് കണ്ടുകാണു മല്ലോ? ഓസ്ട്രേലിയക്കാര് ബാറ്റ്കൊണ്ട് തല്ലിയപ്പോള് ഒരു ഇന്ത്യക്കാരനവനെ ബോളുകൊണ്ട് വീഴ്ത്തി. അവന്റെ കൈകള് നിങ്ങള് ശ്രദ്ധിച്ചുകാണുമല്ലോ? എനിക്കറിയാവുന്നടത്തു നിന്നെല്ലാം ഞാന് ചരടു വാങ്ങിച്ച് കെട്ടി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.അതിന്റെയെല്ലാം ശക്തികുറഞ്ഞോ എന്ന് ഞാന് സംശയിക്കുന്നു. </p><p>ആയതിനാല് പള്ളികള്,ക്ഷേത്രങ്ങള്,ദര്ഗ്ഗകള്,കുട്ടിച്ചാത്തന്മഠങ്ങള്,മന്ത്രവാദമഠങ്ങള്,തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളില് നിന്ന് പൂജിച്ച ചരട്,നൂല്,വള്ളി,കയര്,റിബണ്,ഏലസ്സ് തുടങ്ങിയ സാധനങ്ങള് അയച്ചുതരണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുകയാണ്. ഗോപുക്കുട്ടന് കളിക്കുമ്പോഴെല്ലാം ഞാന് വിളക്ക് കത്തിച്ച് വയ്ക്കാറുണ്ട്.അതും പഴയതുപോലെ ഫലിക്കുന്നില്ല.അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളും വിളക്കു കത്തിച്ച്വയ്ക്കണമെന്ന് താഴ്മയായി അപേക്ഷിക്കുകയാണ്.<br />വിശ്വസ്തതയോടെ </p><div align="left">ഗോപുമോന്റെ അമ്മ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5996240820088052529-2751135904280567682?l=thekkedan.blogspot.com' alt='' /></div>ഷിബു മാത്യു ഈശോ തെക്കേടത്ത്http://www.blogger.com/profile/02854026187041493461noreply@blogger.com0